ซางซูเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เผยชื่ออังก็กลับเข้ามาพอดี เขาช่วยพับเสื้อผ้าที่เธอถอดวางไว้ข้างหมอน จากนั้นก็กอดเธอแล้วนอนกลางวันด้วยกัน
เผยชื่ออังไม่เคยมีนิสัยนอนกลางวันมาก่อน แต่ช่วงสองเดือนนี้เขาอยู่กับซางซูบ่อย ๆ จนติดเป็นนิสัย
เพราะซางซูมา เขาจึงเลิกประชุมก่อนเวลา แต่ช่วงบ่ายยังมีประชุมต่อ เขางีบไปครู่หนึ่งก็ลุกขึ้น โดยไม่ปลุกซางซู
ตอนซางซูตื่น ห้องพักผ่อนก็เหลือเธออยู่คนเดียว เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นข้อความจากเผยชื่ออังว่า [ฉันไปประชุมแล้ว ตื่นแล้วส่งข้อความมาบอกด้วย]
ซางซูตอบกลับไปว่า [ตื่นแล้ว ฉันออกไปข้างนอกแป๊บ เดี๋ยวกลับมา]
ในห้องประชุม เผยชื่ออังกลัวพลาดข้อความจากซางซู จึงวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะตรงหน้า พอหน้าจอสว่าง เขาก็หยิบขึ้นมาทันที
พอเห็นซางซูบอกว่าจะออกไปข้างนอก เขาก็ถามว่า [ไปไหน?]
[ความลับ]
พอเห็นคำตอบสองคำนี้จากซางซู เผยชื่ออังก็กำโทรศัพท์แน่น เธอมีความลับกับเขาจริง ๆ ชวนให้รู้สึกแย่ชะมัด
พนักงานที่สังเกตว่าอารมณ์ของเขาแย่ลง ต่างพากันตั้งอกตั้งใจทำงานเต็มที่โดยไม่พูดอะไร
ซางซูขับรถของเผยชื่ออังไปตลาดต้นไม้และสัตว์เลี้ยง ในห้องทำงานของเผยชื่ออังไม่มีต้นไม้สักต้น เธอเลยจะไปซื้อมาให้เขาสักหน่อย
พอถึงตลาด เธอถามอยู่หลายร้านก่อนจะเลือกร้านที่เจ้าของซื่อตรง ไม่เห็นเธอยังสาวแล้วคิดราคาแพง
ก่อนเลือกซื้อ ซางซูถามว่า “ซื้อเสร็จแล้วส่งไปที่บ้านให้เลยได้ไหมคะ?”
“ได้ครับ แค่บอกที่อยู่ไว้ก็พอ”
ได้คำตอบที่ต้องการแล้ว ซางซูก็เริ่มเลือกต้นไม้ เธอไม่ค่อยรู้เรื่องต้นไม้ เลยเลือกแต่ต้นที่ตัวเองคิดว่าสวย สุดท้ายก็เลือกตามคำแนะนำของเจ้าของร้าน ได้ต้นที่เธอว่าสวยและเลี้ยงง่าย