เผยชื่ออังตบหลังซางซูเบา ๆ “ไม่ต้องกลัว น้ำลึกแค่ถึงไหล่ ยืนตัวตรงก็ไม่จมน้ำแล้ว”
พอปรับตัวกับการยืนในน้ำได้ ซางซูก็ปล่อยเอวของเผยชื่ออัง แต่ยังจับมือเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
เผยชื่ออังประคองรักแร้ของซางซูไว้ทั้งสองข้าง “ฉันประคองเธออยู่ ลองปล่อยตัวให้ลอยตามแรงพยุงของน้ำดูนะ”
ซางซูเกาะไหล่เผยชื่ออัง แล้วค่อย ๆ ผ่อนแรงตามที่เขาบอก ปล่อยให้ร่างลอยขึ้นมา
เผยชื่ออังย่อตัวลงเพื่อให้ซางซูลอยตัวเหยียดตรงไปบนผิวน้ำ พอรู้สึกว่าแรงที่เธอกำไหล่เขาแน่นขึ้น เขาก็ปลอบเสียงนุ่ม “ไม่ต้องเกร็งนะ ฉันประคองเธอไว้มั่นคงแล้ว ตอนนี้เหยียดขา เกร็งปลายเท้า แล้วค่อย ๆ เตะน้ำ”
ซางซูควบคุมขาทั้งสองข้างให้ขยับสลับกันในระยะสั้น ๆ พอเริ่มชิน ระยะการเตะขาของเธอก็ค่อย ๆ กว้างขึ้น
เผยชื่ออังยิ้มแล้วพูดว่า “เรียนรู้ไวมาก ต่อไปฉันจะประคองเอวเธอไว้ แล้วลองใช้มือพุ้ยน้ำดู”
เผยชื่ออังขยับจากด้านหน้าของซางซูไปอยู่ด้านข้าง ก่อนใช้มือทั้งสองข้างประคองเอวกับหน้าท้องของเธอ
ซางซูตั้งใจจดจ่อกับท่าทางของมือ จนไม่รู้ตัวว่าขาหยุดเตะไปแล้ว เผยชื่ออังจึงใช้มือข้างหนึ่งประคองขาที่กำลังจมของเธอไว้ “ตอนพุ้ยน้ำด้วยมือก็อย่าหยุดขานะ พอหยุดเตะก็จะจมลง”
ซางซูตั้งใจปรับท่าทางเงียบ ๆ จนไม่มีสมาธิเหลือพอจะตอบเผยชื่ออัง
เผยชื่ออังประคองซางซูว่ายไปกลับอยู่หลายรอบ ก่อนจะปล่อยมือให้เธอลองว่ายเอง เขาเพียงยืนดูอยู่ข้าง ๆ คอยระวังไม่ให้เธอสำลักน้ำ
แต่หลังเผยชื่ออังปล่อยมือ ซางซูก็ว่ายได้ดีมาก