วิญญาณของเจียงชิงเยว่ถูกฉุดกระชากไประหว่างงีบหลับในที่ประชุม
ขณะนั้นนางกำลังเลื่อนลอยไปกับวรรณกรรมไร้สาระของหัวหน้า จู่ ๆ ก็ได้ยินคนเรียกชื่อ คิดว่าถูกเรียกให้ตอบจึงขานรับ แล้วก็สิ้นลมไปในบัดดล
เพียงชั่วพริบตา วิญญาณก็มาถึงกรมจัดการเวียนว่ายตายเกิดแห่งยมโลก บัดนี้กำลังยืนรอคิวอยู่หน้าเคาน์เตอร์รับแจ้งเกิดใหม่
เพราะเป็นครั้งแรกและมิได้เตรียมใจมาก่อน เจียงชิงเยว่จึงตื่นตระหนกสุดขีด
โดยเฉพาะภาพที่ต้องเข้าแถวรอคิวตรงหน้า ทำให้นางหวนนึกถึงประสบการณ์อันไม่น่าพิสมัยจากการรอติดต่อเคาน์เตอร์เมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่ ยิ่งกระวนกระวายหนักกว่าเดิม!
果然是怕什么就会来什么。 ก่อนหน้านี้นางสังเกตอยู่นาน เหล่าผีที่อยู่ข้างหน้าล้วนผ่านการยืนยันตัวตนได้อย่างราบรื่นทั้งสิ้น แต่พอนางเข้าไป ระบบจดจำใบหน้าผีตรงหน้ากลับสแกนเท่าใดก็ไม่ผ่าน
เจียงชิงเยว่ร้อนใจจนเหงื่อแตกพลั่ก
เจ้าหน้าที่หลังเคาน์เตอร์เพียงเลิกคิ้วขึ้นน้อย ๆ "ตรวจไม่พบข้อมูลตัวตนของท่านในขณะนี้ ไม่อนุญาตให้ยื่นเรื่องแจ้งเกิดใหม่"
เจียงชิงเยว่หายใจติดขัด "หมายความว่าอย่างไร?"
เจ้าหน้าที่ผู้นั้นเงยหน้าขึ้น ปรายตามองนางแวบหนึ่ง "ความหมายก็คือ──ท่านมิได้อยู่ในรายชื่อบุคคลที่พึงแจ้งเกิดใหม่ของพวกเรา"
เจียงชิงเยว่ร้อนรนขึ้นมาทันที "ระบบของพวกเจ้าบั๊กหรือไม่? ข้าเป็นผู้ที่ยมทูตของพวกเจ้าฉุดกระชากมาแท้ ๆ"
อีกฝ่ายชะงักไปชั่วขณะ ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ พึมพำเบา ๆ "ต้องเป็นยมทูตฝึกงานที่เพิ่งมาเมื่อเดือนนี้นำตัวมาผิดเป็นแน่ ท่านมิใช่รายแรกหรอก"
เจียงชิงเยว่เวลานี้สมองขาวโพลนไปหมด ทว่ากลับบังคับตนให้ตั้งสติ เท้าเอวสองมือ ตั้งท่าเตรียมมีปากเสียง ราวกับจะเขียนอักษรตัวโตว่า 'ข้ามิใช่คนนุ่มนิ่ม' บนใบหน้าก็ไม่ปาน
"ฝึกงานรึ? เหตุใดไม่บอกว่าเป็นงานจ้างภายนอก! ข้าไม่สน นี่เป็นความผิดพลาดในการทำงานของพวกเจ้า หากพวกเจ้าแก้ปัญหาไม่ได้ก็ไปเรียกคนที่แก้ได้มา อย่างไรเสียต้องส่งข้ากลับไป!"
มิคาดคิดอีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เพียงยักคิ้วไปทางฝั่งตรงข้าม "กรณีของท่านเช่นนี้มิได้อยู่ในขอบเขตที่ข้าจัดการ ไยไม่ลองไปถามที่เคาน์เตอร์เกิดใหม่ฝั่งนั่นดูเล่า"
เจียงชิงเยว่เตรียมโวยวาย แต่พอคิดอีกที ชาตินี้ก็มิได้สมใจหมายนัก
หากได้เกิดใหม่สักครั้ง ก็นับว่ามิใช่เรื่องที่มิอาจพิจารณาได้ ดังนั้นนางจึงวิ่งไปต่อแถวที่เคาน์เตอร์เกิดใหม่ฝั่งตรงข้ามแต่โดยดี
เวลานี้หน้าเคาน์เตอร์เกิดใหม่มีบุรุษผู้สวมชุดคลุมยาวปักดิ้น เกล้ามวยสูงปักปิ่นหยกยืนอยู่ ร่างกายเปล่งไอสังหารที่ผู้คนมิกล้าเข้าหา เจียงชิงเยว่ฉงนในใจ หรือว่าพี่ชายโบราณผู้นี้จะเป็นคนที่ถูกเด็กฝึกงานฉุดวิญญาณข้ามมิติเวลามาผิด?
กำลังครุ่นคิดเลื่อนลอย ก็ได้ยินเลือนรางถึงจอหงวนบัณฑิตใหม่ อัครเสนาบดี ดาวมรณะโดดเดี่ยว และคำอื่น ๆ ลอยแว่วมาจากเบื้องหน้า
ครั้นบุรุษผู้นั้นจัดการเสร็จหมุนตัวมา เจียงชิงเยว่ก็ก้มหน้าลงทันที สาวเท้าเร็ว ๆ ไปที่เคาน์เตอร์แล้วแจ้งความประสงค์
เจ้าหน้าที่ครานี้ไม่ผลักไส กลับตรวจตราชีวประวัติของเจียงชิงเยว่อย่างละเอียดถี่ถ้วน "ขออภัย ค่าความคับแค้นของท่านยังมิได้มากพอ ไม่อาจจัดการให้ท่านเกิดใหม่ได้"
เจียงชิงเยว่เดือดดาลขึ้นทันควัน "บัดนี้ข้าคับแค้นมากมายยิ่ง!!!"
มิคาดคิดพอสิ้นคำพูด บุรุษชุดคลุมดำคนก่อนพลันหันขวับกลับมา จ้องมองนางด้วยแววตาประหลาด ฉับพลันยื่นแขนยาวออกมาบีบคอนางอย่างแรง "เจียงชิงเยว่? เจ้าก็คู่ควรกับคำว่าเกิดใหม่รึ?!"
เจียงชิงเยว่ตกใจสุดขีด ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดหมายง้างมือใหญ่อันเยียบเย็นของเขาออกจากลำคอตน "แค่ก ๆ ๆ ข้าไม่รู้จักท่าน"
บุรุษผู้นั้นฟังแล้วตะลึงงันไปก่อน จากนั้นจึงสำรวจเจียงชิงเยว่ทั้งร่าง ราวกับสังเกตสิ่งที่ผิดปกติ "ขออภัย ข้าจำผิดคน!"
เจียงชิงเยว่ถูกคลายมือออกกะทันหัน จึงสำลักไออย่างแรง "เจ้าบ้าเอ๊ย!"
เมื่อครู่ที่เขาจ้องมองนาง ในแววตาเห็นได้ชัดว่ามีจิตสังหารพลุ่งพล่าน บัดนี้กลับสงบนิ่งประหนึ่งมิมีสิ่งใดเกิด
ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นผีบ้า ใครมาก็จับขย้ำ
คับแค้นมากมายถึงเพียงนี้ มิน่าเล่าจึงได้เกิดใหม่!
เดิมทีถูกสองเคาน์เตอร์ถ่ายโอนความรับผิดชอบไปมาก็อัดอั้นตันใจแทบตายแล้ว ครั้นมาเจอผีบ้านี้อีก เจียงชิงเยว่ทั้งร่างระเบิดตึง
นั่งลงกลางท้องโถงใหญ่ ต่อยพื้นร่ำไห้ "ข้าตายอย่างคับแค้นนัก~~"
ต้องบอกว่าท่าไม้ตายนี้ใช้ได้ผลดีแท้ ไม่ช้านางก็ถูกเชิญให้ไปที่สำนักงานส่วนตัวของแขกวีไอพีโดยตรง
"คุณเจียง ต้องขออภัยอย่างยิ่งในความไม่สะดวกที่เกิดขึ้น ท่านประสงค์สิ่งใด ก็โปรดแจ้งข้าได้"
เจียงชิงเยว่สบโอกาสในที่สุด "พวกเจ้ารีบส่งคนไปพาข้ากลับ"
"ขออภัยอย่างยิ่ง ระบบแสดงว่าร่างกายของท่าน──ไม่เข้าข่ายเงื่อนไขการฟื้นคืนชีพ"
"เป็นไปไม่ได้! ข้าตรวจสุขภาพเมื่อเดือนก่อน สุขภาพข้าแข็งแรงมาก"
"แต่ทางนี้ตรวจสอบพบว่าเมื่อครั้งยังมีชีวิต ท่านเคยลงนามในเอกสารบริจาคอวัยวะ──"
"......"
เจียงชิงเยว่หูอื้อตาลาย "เช่นนั้นข้าเอาเกิดใหม่"
"ขออภัยอย่างยิ่ง ค่าความคับแค้นของท่านไม่พอ"
"ข้าขอไปเกิดใหม่"
"เสียใจด้วย ท่านมิได้อยู่ในรายชื่อแจ้งเกิด"
เจียงชิงเยว่แทบระเบิดด้วยโทสะ กำลังสะสมพลังจะปะทุ แต่อีกฝ่ายกลับเอ่ยปากก่อน
"คุณเจียง อย่าเพิ่งร้อนใจ ทางข้ามีบัตรสัมผัสประสบการณ์ทะลุมิติอยู่หนึ่งใบ สามารถช่วยท่านทะลุไปยังห้วงมิติเวลาใดก็ได้ เพื่อสัมผัสชีวิตที่แตกต่าง"
เจียงชิงเยว่ฟังว่าสามารถทะลุมิติได้ ก็เกิดใจเต้นแรงอย่างอธิบายมิถูก
คนเรายังมีชีวิตอยู่ก็คือการสัมผัสประสบการณ์แต่แรกแล้ว การเกิดใหม่จะมีอะไรตื่นเต้นเท่าทะลุมิติได้?
จึงแสร้งสงวนท่าทีกระแอมเบา ๆ ครั้งหนึ่ง "การทะลุมิติก็ใช่ว่าจะมิได้ แต่ทางศาลจะต้องรับปากสามเงื่อนไขให้ข้า"
"เชิญท่านกล่าว"
"ข้อแรก จัดหานิ้วทองให้ข้าก่อน อะไรก็ได้เช่นมิติตาน้ำทิพย์ วิชาอ่านใจ ร่างกายปลานำโชค และอื่น ๆ เอาเป็นว่ายิ่งมากยิ่งดี"
เจ้าหน้าที่ได้ฟังแล้ว ใบหน้าฉายแววราวกับฟังเรื่องเหลือเชื่อ รวดเร็วปานลมควานดูประวัติการอ่านของลูกค้าสมัยมีชีวิตในซอฟต์แวร์ซีหงซื่อ เข้าใจกระจ่างแจ้ง
"คุณเจียง นิยายล้วนหลอกคน สิ่งที่ท่านว่าเมื่อครู่ไม่มีอยู่จริง แต่เพื่อเป็นการชดเชย พวกเราสามารถนำเคหะสถานที่ท่านซื้อไว้เมื่อครั้งมีชีวิตมาเป็นมิติให้ท่านใช้ต่อไปได้ เครื่องใช้ภายในบ้านทั้งหมดก็จะเก็บรักษาไว้ให้ท่าน ท่านเห็นว่าเช่นนี้ได้หรือไม่?"
เจียงชิงเยว่ฟังว่าเช่นนั้นก็ได้ จึงเกิดความคิดว่องไว "แล้วเงินฝากข้าล่ะอย่างไร? นั่นเป็นน้ำพักน้ำแรงที่ข้าเก็บหอมรอมริบประหยัดอดออมเมื่อครั้งยังมีชีวิต ปกติข้าแม้แต่อ่านนิยายก็เสียดายค่าเติมสมาชิก ต้องดูโฆษณาทุกวัน"
อีกฝ่ายมุมปากกระตุก แต่ยังคงรักษารอยยิ้มสง่างามไว้ "เช่นนั้น ท่านสามารถเลือกสั่งซื้อทางออนไลน์เดี๋ยวนี้ ถึงเวลาข้าจะมอบหมายให้ยมทูตช่วยท่านย้ายพัสดุเข้าไปในบ้าน ท่านว่าอย่างไร?"
เจียงชิงเยว่คลำกระเป๋าอย่างครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อ ก็พบว่าโทรศัพท์มือถือสมัยมีชีวิตยังอยู่ และเชื่อมต่อ WIFI ยมโลกโดยอัตโนมัติ
จึงคุ้นเคยเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตแมวตัวหนึ่ง ซื้อของอย่างบ้าคลั่ง
นอกจากผลิตภัณฑ์มารดาเด็กอ่อนและของใช้สัตว์เลี้ยงมิได้อยู่ในแผนของนางแล้ว อีกส่วนที่เหลือทั้งขนมขบเคี้ยวอาหารสำเร็จรูป ธัญพืชน้ำมันเครื่องปรุง ผักผลไม้สด ของใช้เบ็ดเตล็ดประจำวัน ความงามบำรุงผิว ยาสุขภาพ ฯลฯ ล้วนเป็นเป้าหมายของนาง
เจียงชิงเยว่สั่งซื้อจนเสร็จสรรพรวดเดียว ใช้เงินหมดเกลี้ยงบัญชีไปถึงสลึงสุดท้าย จึงถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
ยื่นข้อเรียกร้องสุดท้าย "ครั้งนี้ข้าอยากเป็นเด็กหลังศก 00 สัมผัสความรู้สึกต่อกรฟ้าดินอากาศ ถกเถียงทุกสิ่ง ส่วนศก 70, 80, 90 ไม่พิจารณาทั้งสิ้น"
เจ้าหน้าที่ได้ฟังแล้วตะลึงงันไปครู่หนึ่ง ต่อมาจึงแย้มยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก พยักหน้าอย่างเปี่ยมความหมายไปทางเจียงชิงเยว่ "ยินดีด้วย คุณเจียงน้อย การเดินทางทะลุมิติของท่านเริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้วบัดนี้"
สิ้นคำ ร่างของเจียงชิงเยว่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ก็กลายเป็นแสงสีขาววาบหายวับไป
พอไร้ซึ่งร่องรอยแล้ว เด็กฝึกหัดผู้กระทำผิดพลาดที่ยืนอยู่เบื้องหลังเจ้าหน้าที่ตลอดเวลาจึงเอ่ยปากขึ้นอย่างหวาดหวั่น "หัวหน้า ข้าจำได้ว่าโครงการทะลุมิตินับแต่ศก 2000 เป็นต้นมายังมิได้ถูกพัฒนาขึ้นมาเลย"
หัวหน้าได้ฟังแล้วเพียงยิ้มละมุน "นางแค่บอกว่าอยากเป็นเด็กหลังศก 00 มิได้บอกว่าเป็นเด็กหลังศก 00 ของศตวรรษไหน พวกเราล้วนเป็นมนุษย์เงินเดือน มีบางเรื่องมิจำเป็นต้องถือสานักหนา มากเรื่องหนึ่งก็มากความหนึ่ง ศึกษาไว้บ้างเถิด"
เด็กฝึกหัดพยักหน้างุนงงสงสัย เงียบ ๆ ไว้อาลัยให้เจียงชิงเยว่ในใจหนึ่งวินาที