ตอนที่ 24 เรื่องที่พบเห็นบนรถไฟ 1
ตอนซื้อตั๋ว เซิ่งเซี่ยตั้งใจเลือกเตียงชั้นบน
ตอนนั้นพนักงานขายตั๋วยังแปลกใจ เธอมีเส้นสายแข็งขนาดนั้น ทั้งที่ซื้อเตียงชั้นล่างได้แท้ ๆ
แต่เธอชอบเตียงชั้นบน
ของที่เอามาไม่มาก พอขึ้นไปแล้วก็ไม่มีใครมารบกวน
พื้นที่ขยับตัวด้านบนสุดจะแคบไปหน่อย แต่เป็นส่วนตัวดี แถมสะดวกด้วย
เธอตั้งใจไว้แล้วว่า ถ้าไม่ลงไปกินข้าวหรือเข้าห้องน้ำ ก็จะไม่ลงไปไหน
กระเป๋าเดินทางไม่ใหญ่ วางไว้บนเตียงได้เลย
เซิ่งเซี่ยครุ่นคิด ก่อนหยิบผ้าปูที่นอนออกมาสองผืน ผืนหนึ่งปูรอง อีกผืนกั้นระหว่างผ้าห่มกับตัวเอง
เธอเคยผ่านแดดลมมามาก ผิวจึงหยาบกร้านและแข็งแรงไปนานแล้ว
แต่หลังทะลุมิติมาที่นี่ ผิวของเจ้าของร่างเดิมก็นุ่มนวลอยู่แล้ว แถมช่วงนี้ยังได้รับการบำรุงจากน้ำพุวิญญาณ ตอนนี้จึงนุ่มราวกับไข่ที่ปอกเปลือกแล้ว
นุ่มก็จริง แต่รอยอะไรก็ติดง่ายเกินไป
แค่ข่วนเบา ๆ ก็เป็นรอยชัดเจนแล้ว
มองดูแล้วชวนให้ตกใจอยู่บ้าง
แต่ที่จริงเธอไม่รู้สึกอะไรเลย เหมือนแค่เกาให้คันเท่านั้น
ถ้าเผลอมีรอยเต็มตัวแล้วมีคนเห็นเข้า จนสงสัยเธอขึ้นมาก็คงไม่ดี
หลังจัดของเสร็จและเอนตัวลงบนเตียงชั้นบน ผู้โดยสารคนอื่นในตู้ก็ทยอยขึ้นรถกันแล้ว
ดูเหมือนโชคของเธอจะไม่ค่อยดี คนที่เข้ามาหลายคนดูเหมือนมาด้วยกัน
เตียงชั้นล่างกับชั้นกลางฝั่งเธอมีผู้ชายวัยกลางคนสองคน หน้าตาดูใจดีมีเมตตา
แต่เตียงชั้นกลางกับชั้นล่างฝั่งตรงข้ามเป็นชายฉกรรจ์ร่างกำยำสองคน หน้าตาดุดันราวกับเทพอสูร ชายร่างกำยำที่เตียงล่างโน้มตัวลงครั้งหนึ่ง เซิ่งเซี่ยก็เหลือบเห็นรอยสักรูปเหยี่ยวขนาดใหญ่บนหน้าอกของเขา
หัวใจเธอกระตุกวูบ
ในยุคนี้ ประเทศยังไม่มีกลุ่มอิทธิพลใต้ดินอย่างแก๊งมาเฟีย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงรอยสัก