ที่อยู่ติดต่อเหรอ?
ดูจากสีหน้าของพวกเขาแล้ว น่าจะเป็นเรื่องดี
หรือว่าจะมีรางวัลเชิดชูคนทำความดีช่วยเหลือผู้อื่นอะไรทำนองนั้น?
ในยุคสมัยพิเศษเช่นนี้ เงินรางวัลเป็นเรื่องรอง
ถ้าได้ใบประกาศเกียรติคุณอะไรสักอย่าง ก็เหมือนมีเครื่องคุ้มกันเพิ่มขึ้นอีกชั้น!
เซิ่งเซี่ยย่อมไม่ปฏิเสธ
เธอยิ้มพลางเขียนที่อยู่ลงไป
จากนั้นก็นอนเหยียดยาวบนเตียงชั้นบน หลับสบายเต็มอิ่ม
ต่อจากนั้น นอกจากตอนเข้าห้องน้ำที่เธอเข้าไปในมิติแล้ว เวลาที่เหลือก็ไม่ได้หยิบอะไรออกมาจากมิติอีก
บ่ายวันที่ 24
รถไฟใกล้ถึงสถานีแล้ว
ตำรวจรถไฟสองนายมาอีกครั้ง พร้อมยื่นจดหมายแนะนำตัวให้เซิ่งเซี่ย
พวกเขาบอกว่าใช้จดหมายฉบับนี้ซื้อตั๋วรถไฟขบวนถัดไปแบบตู้นอนได้
เซิ่งเซี่ยดีใจมาก
เธอนึกว่าต้องเบียดกันนั่งตั๋วแข็งเสียแล้ว
หลังลงจากรถไฟ เธอหิ้วสัมภาระไปซื้อตั๋วของเช้าวันรุ่งขึ้นก่อน
ยังคงเป็นเตียงชั้นบนในตู้นอน
จากนั้นก็หาที่พักซึ่งดูปลอดภัยที่สุดเข้าพัก
จ่ายเพิ่มอีกหน่อย แต่ก็แลกกับความสบายใจได้
กลับถึงที่พัก เซิ่งเซี่ยกินอะไรเล็กน้อย ล็อกประตูหน้าต่างเรียบร้อยแล้วก็เข้าไปในมิติ
เธอใช้น้ำในมิติทำความสะอาดร่างกายตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างหมดจด ก่อนจะเข้านอนในห้องนอนภายในมิติ
สองชั่วโมงต่อมา
เมื่อตื่นขึ้นมา ก็เป็นเวลาเย็นแล้ว
แสงอาทิตย์ยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาอาบทั่วห้อง ให้ความรู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน
เซิ่งเซี่ยลุกขึ้นนั่งอย่างสดชื่น รู้สึกราวกับเพิ่งหลับลึกมาตลอดทั้งคืน
ทุกเซลล์ในร่างกายสบายไปหมด!
เธอไปถามที่เคาน์เตอร์
