เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้คนที่มุงดูอยู่ด้านนอกต่างหันไปมองพร้อมกัน
ทุกคนจับจ้องด้วยแววตาเป็นประกาย เผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว
ทหารสองสามนายที่มาตรวจสอบไม่ได้อ้อมค้อม พวกเขาบอกข้อสรุปออกมาตรง ๆ
“ไม่มีครับ ในบ้านของสหายเซิ่งเซี่ยไม่มีสิ่งของผิดกฎหมายหรือฝ่าฝืนระเบียบแม้แต่น้อย เธอบริสุทธิ์”
พอได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็ฮือฮาขึ้นมาทันที
ราวกับหยดน้ำกระเด็นลงกระทะน้ำมัน ก่อให้เกิดปฏิกิริยาต่อเนื่อง
ทุกคนต่างตื่นเต้น พูดคุยกันอย่างออกรส
รอยยิ้มตรงมุมปากของหยางเสวี่ยพลันชะงักค้าง
ยิ้มก็ไม่สุด จะร้องไห้ก็ไม่ใช่
รอยยิ้มนั้นดูน่าเกลียดยิ่งกว่าตอนร้องไห้เสียอีก
ผู้บังคับกองพันตู้เองก็ตกใจอยู่บ้าง เขาขมวดคิ้วพลางครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
จางเจวียนกับสามีที่อยู่ข้าง ๆ สบตากัน ก่อนจะยิ้มกว้างด้วยความยินดี
จางเจวียนพูดเสียงดังว่า “ฉันเป็นเพื่อนบ้านของน้องเซิ่งเซี่ย เธอเป็นคนประพฤติดี มีน้ำใจและยึดมั่นในหลักการ ไม่มีทางทำเรื่องน่ารังเกียจพวกนั้นหรอก ฉันรู้อยู่แล้วว่านี่เป็นการใส่ร้าย!”
พูดจบ เธอก็เงยหน้ามองหยางเสวี่ยแล้วเบ้ปาก
เดิมทีเธอยังมีภาพจำที่ดีต่อหยางเสวี่ยอยู่บ้าง แต่พอเกิดเรื่องนี้ขึ้นถึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นตัวก่อความวุ่นวายชัด ๆ
มองเผิน ๆ ก็เป็นสาวน้อยน่ารักคนหนึ่ง
ใครจะคิดว่าในใจจะเต็มไปด้วยเล่ห์ร้าย
เซิ่งเซี่ยได้ยินเช่นนั้น สีหน้ายังคงสงบนิ่ง
เธอไม่แม้แต่จะมองหยางเสวี่ย เพียงหันไปพูดกับผู้กองสองนายและเจ้าหน้าที่รักษาความสงบสองคนที่มาตรวจสอบว่า
“ขอบคุณผู้นำทุกท่านที่ช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้ฉัน ตอนนี้ทุกคนก็เห็นกันแล้วว่าในบ้านฉันไม่มีของอย่างที่เธอกล่าวหา ข่าวลือได้รับการตรวจสอบจนกระจ่างแล้ว