เมื่อวานจางหย่งจวินเห็นเซิ่งเซี่ยถูกใส่ร้าย ทั้งยังดูแลแปลงทดลองได้ไม่ดี เขาจึงรู้สึกผิดมาก
เขาตั้งใจจะแอบสังเกตการณ์ เพื่อหาตัวคนที่น่าสงสัย
แล้วก็เห็นเข้าจริง ๆ หนึ่งคน
ทุกคนต่างปลูกต้นไม้ ขุดหลุม หาบน้ำ ผูกแปลงหญ้าเป็นช่อง... ไม่มีใครว่างเลยสักคน
มีเพียงร่างนั้นที่เดินเร็ว ในมือมีแค่จอบขุดดินอันเดียว แถมยังเหลือบมองออกไปด้านนอกอย่างแนบเนียน
ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่!
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับไปกำชับหวังหงตงสองสามคำ แล้วรีบตามไปทันที
เขาเป็นทหารประจำการ จะว่าเรื่องอื่นไม่เก่งก็ช่าง แต่การสะกดรอยตามคนธรรมดาโดยไม่ให้รู้ตัวนั้นทำได้สบาย ๆ
แต่ยิ่งตามไป เขาก็ยิ่งรู้สึกแปลกใจ
ดูจากรูปร่างแล้ว คนคนนี้น่าจะเป็นสหายหญิง
เธอเข้าไปในทะเลทรายลึก ๆ ทำไมกัน?
จางหย่งจวินเงยหน้ามองไป
ระหว่างทะเลทรายกับทะเลทรายโกบี มีเนินทรายกว้างใหญ่ที่ถูกยึดไว้ด้วยแปลงหญ้าเป็นช่อง
คนคนนั้นข้ามเนินทรายไปอย่างรวดเร็ว แล้วเดินต่อไปข้างหน้า
ทะเลทรายกว้างใหญ่ไพศาลปรากฏแก่สายตาอย่างไร้สิ่งใดบดบัง
จางหย่งจวินตามอยู่ห่าง ๆ คอยหมอบหลบสายตาของอีกฝ่ายเป็นระยะ
ตามไปได้พักหนึ่ง สีหน้าเขาก็เคร่งขรึมขึ้น
คนคนนี้มีเป้าหมายชัดเจน กำลังมุ่งหน้าไปทางหนึ่ง!
จางหย่งจวินตามอีกฝ่ายไปห่าง ๆ
ไม่นานรอยเท้าของทั้งคู่ก็ถูกลมทรายกลบจนมิด
หลังผ่านไป 1 ชั่วโมง 40 นาที
คนคนนั้นหยุดเดิน เปิดผ้าคลุมหน้าออก แล้วหมอบลงตรงหน้าผาสูงชันเพื่อมองลงไปด้านล่าง
จางหย่งจวินที่ซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย