ผู้หญิงที่อยู่ข้างผู้บังคับกองร้อยฟู่... หรือว่าเธอก็เกิดใหม่เหมือนฉัน!
หยางเสวี่ยสะดุ้งเฮือกเพราะข้อสันนิษฐานนี้
ในสายตาของผู้บังคับกองร้อยฟู่มีเพียงภารกิจและการฝึกฝน ข้างกายเขาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปรากฏตัวมาก่อน
เพราะหน้าตาดุดันและท่าทางแข็งกร้าว เขาจึงมีฉายาว่ายมทูตมีชีวิต
อย่าว่าแต่ผู้หญิงเลย แม้แต่ผู้ชายก็ยังกลัวเขา
ปกติข้างกายเขาแทบไม่มียุงตัวเมียสักตัว
แต่ตอนนี้กลับมีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ข้างกายเขา
หญิงสาววัยเยาว์ผิวขาวผ่องราวกับไม่เคยโดนแดด แถมยังดูบอบบางอ่อนหวาน!
หยางเสวี่ยทั้งตกใจทั้งกระวนกระวาย
จากข้อมูลที่เธอรู้ ภรรยาของฟู่ชางเย่ตายในหุบเขาห่างไกลแห่งหนึ่ง
ตอนนั้นไม่มีใครรู้ว่าเธอหนีตามผู้ชายไป ก่อนจะถูกหลอกพาเข้าไปในหุบเขา
หลายปีต่อมา หยางเสวี่ยบังเอิญพบซ่งจืออวี๋ในเมืองหลวงของมณฑล ระหว่างที่ทั้งสองพูดคุยรำลึกความหลัง เธอก็ได้ยินซ่งจืออวี๋ทอดถอนใจว่า
“ตอนนั้นพ่อฉันไม่ได้จะจับคู่เธอกับฟู่ชางเย่หรอกเหรอ? เธอยังโกรธจนสะบัดหน้าใส่เลย”
“รู้ไหมว่าตอนนี้เขามียศอะไรแล้ว? ถ้าบอกไปเธอคงเสียใจจนแทบตาย!”
ตอนนั้นเองเธอถึงได้รู้ว่า ผู้ชายที่เกือบถูกแนะนำให้รู้จักในวันนั้นได้กลายเป็นผู้บัญชาการที่อายุน้อยที่สุดไปแล้ว ตอนนี้จะเห็นเขาได้ก็แค่ในโทรทัศน์กับหนังสือพิมพ์เท่านั้น
จากนั้นซ่งจืออวี๋ก็เล่าเรื่องซุบซิบให้เธอฟังอีกพักใหญ่
บอกว่าภรรยาของฟู่ชางเย่ตายเพราะหนีตามผู้ชายไปแล้วถูกขายขึ้นเขา ก่อนจะเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ
พอพูดถึงเรื่องนี้จนตื่นเต้น ซ่งจืออวี๋ก็ตบต้นขาตัวเองดังเพียะ
“ฉันก็ว่าแล้ว คนดี ๆ ไม่ได้ป่วยเป็นอะไร จะตายตั้งแต่อายุยังน้อยได้ยังไง! หลังจากนั้นฟู่ชางเย่ก็ไม่ได้แต่งงานใหม่ ทุกคนพูดกันว่าเขาเป็นพ่อหม้ายกินเมีย ใครจะไปรู้ว่าตอนนี้...”