หลังจากกินมื้อกลางวันกับพวกคุณน้าแล้ว เซิ่งเซี่ยก็นอนกลางวันเป็นเพื่อนคุณยายอยู่สองชั่วโมง
พอตื่นขึ้นมาก็บ่ายสองโมงแล้ว
เธอหาทางให้ทุกคนในบ้านดื่มน้ำพุวิญญาณ จากนั้นก็หาโอกาสเข้าไปในครัว เปลี่ยนน้ำในโอ่งที่ใช้ดื่มกินทั้งหมดให้เป็นน้ำพุวิญญาณ
คิดดูแล้ว เธอก็แอบเปลี่ยนน้ำในบ่อน้ำกลางลานบ้านให้กลายเป็นน้ำพุวิญญาณด้วย
ส่วนน้ำในบ่อนั้นก็เก็บไว้ในมิติ
ถึงตอนนี้ก็ต้องขอชมสักหน่อยแล้ว
ความสามารถในการเก็บของของมิตินี่ใช้งานได้ดีจริง ๆ!
ภายในนั้นเวลาหยุดนิ่งและมีพื้นที่ไม่จำกัด ของทุกชิ้นที่นำเข้าไปจะเหมือนอยู่ในมิติแยกของตัวเอง ไม่ปะปนกลิ่นและไม่ถูกเบียดจนเสียหาย
น้ำจากบ่อเมื่อเข้าไปก็จะรวมเป็นก้อนใหญ่และอยู่แยกเป็นสัดส่วน
หยิบใช้ก็สะดวกมาก!
เธอพยักหน้าอย่างพอใจ
บ่อน้ำที่บ้านคุณยายเป็นบ่อน้ำตื้น น้ำไม่ซึมออกไปโดยรอบ
น้ำพุวิญญาณที่เติมลงไปจะเจือจางลงเฉพาะตอนตักไปใช้เท่านั้น
ไม่ซึมไปที่อื่นแน่นอน
จัดการทุกอย่างเสร็จ เธอก็เตรียมออกไปข้างนอก
พอรู้ว่าเธอจะไปซื้อตั๋วรถไฟกับข้าวของที่ต้องนำไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ คุณน้าหลายคนกับคุณยายก็ให้เงินและคูปองเธอมามากมาย
น้าสาวกับน้าชายมองหน้ากันแล้วยิ้ม ก่อนจะเอ่ยว่า “เซี่ยเซี่ย ไปที่ทำงานกับพวกน้าก่อน ให้น้าชายออกจดหมายรับรองให้”
“เอาไปซื้อตั๋วนอนชั้นแข็งนะ”
ดวงตาเซิ่งเซี่ยเป็นประกาย “ขอบคุณค่ะน้าสาว น้าชาย!”
พอได้จดหมายรับรองมา เธอก็ไปซื้อตั๋วรถไฟก่อน
ทันทีที่เห็นจดหมายรับรอง พนักงานหนุ่มที่ตอนแรกทำหน้าบึ้งตึงก็เปลี่ยนเป็นกระตือรือร้นขึ้นมาทันที
“สหาย เดี๋ยวผมจัดการให้เลยครับ!”
ใช้เวลาไม่ถึงห้านาที เธอก็ได้ตั๋วเตียงชั้นบนมาอย่างราบรื่น
จริง ๆ แล้วซื้อตั๋วเตียงชั้นล่างก็ได้ แต่เธออ่านนิยายมาหลายปี รู้ว่าเตียงชั้นล่างยุ่งยากที่สุด เลือกชั้นบนไว้ปลอดภัยกว่า