หลี่ชื่อพูดว่า "แกเลี้ยงถังเป่าแต่ไม่ให้ข้าวเด็กกิน ไม่มีสิทธิ์เอาข้าวของคนอื่น แกไม่เลี้ยงถังเป่าก็ยิ่งไม่มีสิทธิ์ถือครองที่ดินของบ้านถังเป่า ข้าวกินไปก็แล้วไป ส่วนของนั่นน่ะ บ้านแกสกปรก ฉันรังเกียจ ไม่อยากได้ แต่โฉนดที่ดินบ้านถังเป่า แกต้องเอามาให้ฉัน"
"ดีนัก ดีนัก ดีจริงๆ!" จูชื่อได้ยินก็ตบขาตัวเองพลางพูดว่า "ฉันก็ว่านะ แกจะใจดีไปเลี้ยงเด็กเคราะห์ร้ายได้ยังไง ที่แท้ก็เล็งที่ดินบ้านถังเป่าไว้ ไม่รู้จักอาย ไม่รู้จักอายสุดๆ"
หยางเต๋ออู่ยืนอยู่ข้างหลังแม่พูดว่า "ใครที่ไม่รู้จักอายกันแน่? แกพูดอีกคำ ฉันจะถอนลิ้นแกให้ดูไหม?"
สายตาอำมหิตของเขาทำให้จูชื่อหวาดกลัวในใจ
แต่เพื่อที่ดิน ก็ยังฝืนใจพูดว่า "ฉันไม่สน ถังเป่าฆ่าสิ่งของในบ้านฉันตายไปมากมาย ที่ดินบ้านเธอก็ควรชดใช้ให้ฉัน อยากได้ที่ดิน อย่าหวังเลย!"
"แม่งเอ๊ย ฉันขำแกจนปวดท้อง" หัวหน้าหมู่บ้านหยางเอามือไพล่หลังพูดว่า "ไก่เป็ดในบ้านแกตายหมด ก็ไม่คุ้มที่ดินหนึ่งหมู่ แกยังจะเอาที่ดินทั้งหมดของเขาเรอะ? ฝันกลางวันไปเถอะ ลู่ต้าโหยว ไปเอาโฉนดที่ดินออกมา ให้ย่าของถังเป่า เขาเลี้ยงเด็ก ที่ดินก็ควรเป็นของเขา"
จูชื่อไม่ยอม "ไม่ได้ ฉันไม่ยอม ถึงไก่เป็ดในบ้านฉันจะไม่คุ้มหนึ่งหมู่ แต่หล่อนอยู่บ้านฉันปีนึง ทำให้ฮวงจุ้ยบ้านฉันเสียไปหมด ไม่ต้องชดใช้หรือ? ไก่เป็ดนับเป็นหนึ่งหมู่ ที่เหลือสี่หมู่ชดใช้ฮวงจุ้ยบ้านฉันก็พอดี"
"ฉันชดใช้ให้แกน่ะเหรอ อย่ามาโวยวายไร้สาระกับฉันที่นี่ ลู่ต้าโหยว แกไม่เอาใช่ไหม? งั้นฉันช่วยหาให้เอง ขออีกสองคนมาช่วยด้วย" หัวหน้าหมู่บ้านหยางพูดพลางจะเดินเข้าบ้านตระกูลลู่
พอเห็นว่าเขาจะเข้าบ้าน ลู่ต้าโหยวที่นั่งเงียบมาตลอดก็ลุกขึ้น
"เดี๋ยวฉันไปเอาให้" จะให้คนไปค้นบ้านตัวเองได้ยังไง นั่นมันเหมือนยึดทรัพย์ชัดๆ
"ไม่ต้องไป นายไปไม่ได้ ได้ยินไหม?" จูชื่อรั้งลู่ต้าโหยวไว้
หลี่ชื่อก็เดินเข้าไปรั้งจูชื่อ "แกมีหน้ามาขวางอะไรนักหนา? หน้าตัวเองใหญ่เท่ากะละมังทองหรือไง ใหญ่ทั้งหนา"
"แก่นี่มันแก่เฒ่าตายยาก ไปให้ไกลๆ เลย"
"......"
โดนด่าแก่เฒ่า หลี่ชื่อไม่พอใจ ตบฉาดหนึ่ง "ฉันตบแกจนฟันหลุดให้ดูไหม?"
จูชื่อโดนตบหน้า กำลังจะตบกลับ ก็เห็นลู่ต้าโหยวถือโฉนดที่ดินออกมา
นางจะเข้าไปแย่ง แต่หัวหน้าหมู่บ้านหยางคว้าโฉนดได้ก่อน แล้วยัดใส่มือหยางเต๋ออู่
หยางเต๋ออู่รับโฉนดมาดูแวบหนึ่งแล้วพูดว่า "ลุงใหญ่ พรุ่งนี้ต้องรบกวนลุงไปกับผมที่อำเภอหน่อย โฉนดที่ดินบ้านถังเป่านี่เป็นโฉนดขาว ต้องเปลี่ยนเป็นโฉนดแดง เขียนชื่อถังเป่า พอดีข้าวสาลีในทุ่งที่บ้านลู่ต้าโหยวเก็บเสร็จแล้ว รบกวนลุงช่วยถามหน่อยว่าใครอยากเช่าที่ดิน ค่าเช่าที่เก็บได้ก็เอาไปฝากธนาคาร เงินและที่ดินเก็บไว้เป็นสินสอดของถังเป่า แม่ผมจะไปเอาที่ดินกับจูชื่อก็เพื่อสินสอดของถังเป่านี่แหละ"
หลี่ชื่อกลับพูดเสริมแบบไม่กลัวคนตาย "ใครบอกว่าฉันเพื่อสินสอด? บ้านเราจะจนแค่ไหน สินสอดชุดหนึ่งก็ยังเตรียมไหว ฉันแค่ไม่สบตาแก อยากทำให้แกตายทั้งเป็นเท่านั้นแหละ"
หยางเต๋ออู่ "......" ท่านพูดตรงไปตรงมาเกินไปแล้วนะครับ?
จูชื่อแค้นในใจนัก แก่นี่มันตาเสียจริงๆ ถึงได้ไม่สบตาฉัน
หัวหน้าหมู่บ้านหยางคิดว่าหลี่ชื่อต้องการที่ดินจริงๆ พอได้ยินแม่ลูกพูดแบบนี้ ก็อดมองหลี่ชื่อด้วยความนับถือไม่ได้ ไม่แปลกที่บ้านหยางซานเหรินยิ่งอยู่อยิ่งเจริญ คนนี้เป็นคนมีคุณธรรมจริงๆ
"งั้นก็ได้ พรุ่งนี้ฉันไปกับแก"