เริ่มต้นมาพร้อมพรสวรรค์หมื่นเท่า เจ้าจะถอนหมั้นหรือ?

ตอนที่ 1 จะถอนหมั้นหรือ? พลังโกงของข้ามาแล้ว!

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【นางเอกหลายคนแบบเต็มร้อย เขียนแนวแฟนตาซีแล้วไม่ใส่นางเอกหลายคน จะเขียนไปทำไม】

【รับรองว่าสะใจล้วน ๆ ผู้เขียนเขียนแต่เรื่องสะใจจริง ๆ เขียนดราม่าไม่เป็นเลยสักนิด】

【เรื่องความเร่าร้อนเชื่อมือข้าได้เลย มืออาชีพแน่นอน มีจักรพรรดินีต้องห้ามกับอาจารย์หญิงจากเรื่องก่อนเป็นพยาน!】

【ขอให้ท่านผู้อ่านทั้งหลายอ่านต่อไป รับรองว่าไม่ผิดหวัง】

…………

“ติ๊ง!”

“ระบบคำเฉพาะขั้นเทพโหลดสำเร็จ!”

“จะสุ่มรางวัลไหม เจ้าหนุ่ม?”

“โอกาสถูกรางวัลสูงลิ่ว คุณภาพของรางวัลก็เยี่ยมยอด!”

“มีทั้งสีขาว น้ำเงิน ม่วง ทอง คำเฉพาะระดับสูงสุดเลือกได้ตามใจ!”

“สุ่มครั้งเดียวก็ได้ของดี สิบครั้งรวดทะยานฟ้า!”

“ยังรออะไรอยู่อีก?”

“รีบมาสุ่มข้าสิ!”

“........”

ภายในเรือนพักแยกของจวนโหวเจิ้นเป่ย

เมื่อได้ยินเสียงดังขึ้นข้างหูอย่างกะทันหัน ฉินชางเย่าก็ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้เอนทันที

เขาเบิกตากว้าง จ้องแผงโปร่งใสตรงหน้าที่มีเพียงตนมองเห็น แล้วนิ่งอึ้งไปถึงสามลมหายใจเต็ม ๆ

นี่มัน...ระบบงั้นหรือ!?

ชั่วขณะต่อมา เขาก็แหงนหน้าหัวเราะลั่น

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ข้าล่ะอยากจะบ้า!”

“มาแล้ว ในที่สุดก็มาแล้ว!”

“ตั้งสิบหกปี ในที่สุดพลังโกงของข้าก็มาถึงเสียที!”

ฉินชางเย่าตื่นเต้นจนแทบจะคุกเข่าคารวะระบบอยู่ตรงนั้น

เมื่อสิบหกปีก่อน เขาถูกรถบรรทุกพุ่งชน ก่อนจะทะลุมิติมายังโลกแฟนตาซีแห่งนี้ กลายเป็นบุตรชายคนโตโดยชอบธรรมของจวนโหวเจิ้นเป่ยแห่งแคว้นเหลียง

เริ่มต้นมาก็ยิ่งใหญ่อลังการ ทั้งเป็นซื่อจื่อแห่งจวนโหว มีฐานะสูงศักดิ์ ยามถือกำเนิดยังมีกระดูกสูงสุดติดตัว พรสวรรค์โดดเด่นเหนือผู้คนทั่วแคว้นเหลียง

ต่อมาเมื่ออายุได้สามขวบ เขาก็บรรลุขั้นเก้าชั้นหนึ่ง สร้างความตื่นตะลึงไปทั่วเมืองหลวง

ทุกคนต่างคิดว่าอนาคตเขาต้องกลายเป็นอัจฉริยะไร้เทียมทาน ผู้กดข่มคนทั้งยุคได้อย่างแน่นอน

แล้วผลเป็นอย่างไรเล่า?

เขาเพิ่งทะลุมิติมาถึง กระดูกสูงสุดก็ถูกคนขุดไปเสียแล้ว

วรยุทธ์สูญสิ้น รากฐานพังทลาย ไม่ได้เป็นอัจฉริยะ แต่กลับแบกรับชื่อเสียงว่าเป็นคนไร้ค่าอยู่สิบหกปีเต็ม

นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน!

ตอนนั้นเขาเกือบฆ่าตัวตายเพื่อเริ่มต้นใหม่แล้ว

แต่สุดท้ายก็ยังอดทนไว้ได้

ไม่ใช่เพราะเหตุผลอื่นหรอก ที่สำคัญคือกลัวเจ็บ

ยังดีที่ถึงระบบจะมาช้า แต่ก็มาแล้ว!

ระบบมาแล้ว ฟ้าก็สดใสแล้ว

ระบบมาแล้ว ต่างโลกก็สงบสุขแล้ว!

ฉินชางเย่าถูมือไปมา ดวงตาเปี่ยมด้วยความตื่นเต้น

“พี่ระบบ ขอสุ่มสักครั้งก่อนเลย!”

“ติ๊ง!”

“ตรวจพบว่าค่าความตื่นตะลึงของผู้ใช้ยังไม่เพียงพอ ไม่สามารถสุ่มรางวัลได้”

รอยยิ้มบนใบหน้าฉินชางเย่าพลันแข็งค้าง

“ค่าความตื่นตะลึง?”

“มันคืออะไร?”

【ค่าความตื่นตะลึง: เมื่อผู้อื่นเกิดอารมณ์ตกตะลึงจากการกระทำของผู้ใช้ ค่าดังกล่าวจะถูกแปลงโดยอัตโนมัติ】

【ผู้ที่ตกตะลึงมีพลังแข็งแกร่งเพียงใด ผู้ใช้ก็จะได้รับค่าความตื่นตะลึงมากขึ้นเท่านั้น】

【สุ่มทั่วไป: 1,000 ค่าความตื่นตะลึงต่อครั้ง】

【สุ่มสิบครั้งรวด: 10,000 ค่าความตื่นตะลึง รับประกันว่าจะได้คำเฉพาะสีน้ำเงิน】

【ค่าความตื่นตะลึงปัจจุบัน: 0】

ฉินชางเย่าเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมุมปากจะกระตุก

“เดี๋ยวก่อนพี่ ข้าถอดกางเกงแล้วนะ ยังจะมาบอกว่าทำไม่ได้อีกหรือ?”

ระบบ: “ใช่แล้ว ขอแนะนำให้ผู้ใช้สวมกางเกงกลับด้วย”

ฉินชางเย่า: “……”

บัดซบ!

“ระบบหมาเอ๊ย คิดว่าตัวเองตลกนักหรือไง!?”

ฉินชางเย่าเดือดดาล

ระบบ: “ติ๊ง เนื่องจากเป็นการสุ่มครั้งแรกของผู้ใช้ ค่าความตื่นตะลึงที่ต้องใช้จึงลดลงเหลือ 100”

ระบบ: “นอกจากนี้ การสุ่มครั้งแรกยังรับประกันว่าจะได้สีม่วง!”

เอาเถอะ อย่างน้อยก็ยังพอมีมโนธรรมอยู่บ้าง

ฉินชางเย่าสงบใจลงอย่างรวดเร็ว

ขอเพียงทำเรื่องที่ทำให้ผู้อื่นตกตะลึงได้มากพอ ก็จะสุ่มรางวัลได้

พูดง่าย ๆ ก็คือ แสดงบารมีต่อหน้าผู้คน (อวดเก่ง)

คนที่ถูกอวดเก่งใส่มีวรยุทธ์สูงเท่าใด ค่าความตื่นตะลึงก็ยิ่งมากเท่านั้น

เรื่องแบบนี้สำหรับเขาแล้วไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย

หากฟ้าไม่ให้กำเนิดฉินชางเย่า วิถีแห่งการอวดเก่งตลอดหมื่นยุคก็มีแต่ราตรีอันยาวนาน!

จงมาเถิด!

ในเวลานั้นเอง เสียงฝีเท้าเร่งร้อนก็ดังมาจากนอกลาน

“คุณชาย!”

“คุณชาย เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ!”

ฉินเว่ย คนรับใช้หนุ่ม วิ่งหน้าตั้งเข้ามา สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน

ฉินชางเย่าเหลือบมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์

“จะวิ่งทำไม? ราดกางเกงมาหรือ?”

ฉินเว่ยหอบหายใจ สีหน้าตื่นตระหนก

“มะ...ไม่ใช่ขอรับ คุณชาย คนจากจวนโหวซือนานมาแล้ว!”

ฉินชางเย่าเลิกคิ้วเล็กน้อย

“จวนโหวซือนาน?”

เขาย่อมคุ้นเคยกับชื่อนี้ดี

เมื่อครั้งที่เขาเกิด ฉินเสวียนเลี่ยบิดาของเขาได้หมั้นหมายกับซูเจิ้งฟาง โหวแห่งซือนานไว้

คู่หมั้นของเขาก็คือซูชิงหาน บุตรสาวโดยชอบธรรมของจวนโหวซือนาน

นางคือหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้นเหลียง อัจฉริยะหญิงผู้ก้าวเข้าสู่ขั้นสี่เมื่ออายุสิบแปดปี

ทว่า นับตั้งแต่กระดูกสูงสุดของเขาถูกขุดไปจนกลายเป็นคนไร้ค่า การหมั้นหมายนี้ก็กลายเป็นเรื่องขบขันที่ผู้คนทั่วเมืองหลวงพากันพูดถึง

ฉินเว่ยก้มหน้าเอ่ยเสียงเบา

“โหวซือนานกับคุณหนูซูมาถึงแล้วขอรับ”

“ตอนนี้อยู่ที่โถงหน้า”

“พวกเขาบอกว่า...”

เสียงของฉินเว่ยเบาลงเรื่อย ๆ คล้ายไม่กล้าพูดต่อ

แววตาฉินชางเย่าขยับไหว

“บอกว่าอะไร?”

ฉินเว่ยกัดฟัน

“พวกเขาบอกว่า คุณหนูซูกับคุณชายไม่ใช่คนในโลกเดียวกันอีกต่อไป วันนี้จึงมาขอยกเลิกการหมั้นหมายที่เคยตกลงกันไว้กับคุณชายขอรับ”

สิ้นเสียง บรรยากาศในลานพลันเงียบกริบ

ฉินเว่ยมองฉินชางเย่าอย่างระมัดระวัง

เขาคิดว่าคุณชายของตนเมื่อได้ยินข่าวนี้ คงต้องเดือดดาลหรือไม่ก็คลุ้มคลั่งด้วยความโกรธแน่

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเกินคาด ฉินชางเย่าไม่เพียงไม่โกรธ ดวงตายังเป็นประกายขึ้นทีละน้อย

วรยุทธ์ถูกทำลาย คู่หมั้นมาถึงหน้าประตูเพื่อขอถอนหมั้น...

ร่างฉินชางเย่าสั่นสะท้าน

เดี๋ยวก่อน!

ฉากนี้ทำไมถึงคุ้น ๆ อย่างไรชอบกล

เหมือนว่า...คล้ายว่า...ดูท่าจะ...

มีเค้าเหมือนนิยายเรื่องหนึ่งที่ฉันเคยอ่านในชาติก่อนอยู่ไม่น้อย

ต่อจากนี้ฉันก็ต้องออกโรง แล้วตะโกนประโยคสุดคลาสสิกสินะ?

สามสิบปีตะวันออกของแม่น้ำ สามสิบปีตะวันตกของแม่น้ำ อย่าดูแคลนคนหนุ่มที่ยังตกอับ!

จากนั้นก็ตบหน้าอีกฝ่ายอย่างหนัก แล้วอวดเก่งให้ดู!

ค่าความตื่นตะลึงก็จะมาแล้วนี่นา

ให้ตายสิ

ยอดไปเลย ยอดไปเลย!

ยิ่งคิดฉินชางเย่าก็ยิ่งตื่นเต้น

ใช่

ถูกต้อง

เอาแบบนี้แหละ!

ถ้าไม่อวดเก่งตบหน้าอีกฝ่าย ก็เท่ากับเสียประสบการณ์นักอ่านนิยายออนไลน์มานานยี่สิบปีของฉันไปเปล่า ๆ

ฉินเว่ยเห็นสีหน้าคุณชายของตนยิ่งตื่นเต้นขึ้นเรื่อย ๆ ก็พลันงุนงง

“คุณชาย ท่าน...ไม่เป็นไรใช่ไหมขอรับ?”

ฉินเว่ยถามอย่างระมัดระวัง

เขารู้สึกว่าคุณชายของตนวันนี้ดูไม่ค่อยปกตินัก

คนอื่นถูกถอนหมั้นแทบอยากมุดแผ่นดินหนีไปเสียเดี๋ยวนั้น

แต่คุณชายของเขากลับไม่เป็นเช่นนั้น

พอได้ยินว่าจวนโหวซือนานมาขอถอนหมั้น ไม่เพียงไม่โกรธ มุมปากยังแทบกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่

แย่แล้ว!

คุณชายคงถูกกระทบกระเทือนจนเสียสติไปแล้วกระมัง?

ฉินชางเย่าได้สติ หันไปมองฉินเว่ยแล้วฉีกยิ้ม

“ไม่เป็นไร”

“ข้าสบายดี ยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ เสียอีก”

ฉินเว่ย: “……”

นี่ไม่เหมือนคนไม่เป็นไรเลยสักนิดขอรับ

ฉินชางเย่าลุกขึ้น ยกมือจัดเสื้อคลุมให้เข้าที่

“ไปกัน”

ฉินเว่ยชะงัก

“จะ...ไปไหนหรือขอรับ?”

มุมปากฉินชางเย่ายกขึ้นเล็กน้อย

“โถงหน้า”

“ข้ามีเรื่องต้องอวดเก่งสักหน่อย”

..............

หมายเหตุ: ขั้นวรยุทธ์ช่วงต้น: ขั้นเก้าถึงขั้นหนึ่ง (ขั้นเก้าต่ำสุด ขั้นหนึ่งสูงสุด), ขั้นคลังเทพ, ขั้นตำหนักชะตา, ขั้นนิพพาน, ขั้นผู้ทรงเกียรติ, ขั้นปราชญ์, ขั้นมหาปราชญ์ และขั้นจักรพรรดิ

ระดับโอสถ วิชายุทธ์ และอาวุธ: ขั้นเก้าถึงขั้นหนึ่ง (ขั้นเก้าต่ำสุด ขั้นหนึ่งสูงสุด), ระดับวิญญาณ, ระดับราชัน, ระดับจักรพรรดิ, ระดับผู้ทรงเกียรติ, ระดับปราชญ์, ระดับมหาปราชญ์ และระดับจักรพรรดิ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป