ฉินชางเย่าตาเป็นประกาย
“หมายความว่า ลายโอสถหกลายยังเปลี่ยนเป็นเจ็ดลาย แปดลายได้อีกหรือ?”
เสวียนหลีส่ายหน้า
“ตามทฤษฎีแล้วทำได้ แต่ยากมาก”
“สรรพคุณของโอสถหกลายคงตัวแล้ว หากคิดจะขับสิ่งเจือปนออกไปอีก ความยากย่อมสูงกว่าการหลอมโอสถหกลายตามปกติเสียอีก”
กล่าวจบ นางก็เสริมขึ้นอีกประโยค
“โอสถหวงหยวนเม็ดนี้ ข้าหลอมขึ้นมาเล่น ๆ เมื่อก่อน”
“ถ้าตอนนี้ข้ามีร่างกาย แล้วตั้งใจชำระมันอีกสักครั้ง ก็น่าจะทำให้มันกลายเป็นเจ็ดลายได้”
ฉินชางเย่าพยักหน้า
“ข้าเข้าใจแล้ว”
เสวียนหลีพลันรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
“เจ้าคิดจะทำอะไร?”
ฉินชางเย่าไม่ตอบ เขาดีดนิ้วเบา ๆ
หึ่ง!
โอสถหวงหยวนหกลายเม็ดนั้นพลันลอยขึ้นกลางอากาศ
พริบตาถัดมา เปลวเพลิงสีแดงชาดก็โอบล้อมมันไว้ทันที
“บัดซบ!”
สีหน้าเสวียนหลีเปลี่ยนไปอย่างมาก
“ฉินชางเย่า เจ้าบ้าไปแล้วหรือ?”
“ข้าเพิ่งบอกไปว่าการชำระโอสถยากกว่าการหลอมโอสถเสียอีก นี่เจ้าเพิ่งควบคุมเพลิงเป็นครั้งแรกก็กล้าชำระโอสถหกลายแล้วหรือ?”
“รีบหยุดเดี๋ยวนี้!”
ฉินชางเย่ายังคงมีสีหน้าสงบนิ่ง
“อย่าเพิ่งตื่นตระหนก ข้าขอลองดูก่อน”
เสวียนหลี “......”
ลองดูหรือ?
นี่มันโอสถระดับหนึ่งลายหกเชียวนะ!
จะลองบ้าบออะไร!
ทว่าไม่นาน เสวียนหลีก็เงียบเสียงไป
เพราะการควบคุมเปลวเพลิงของฉินชางเย่ามั่นคงอย่างยิ่ง
เปลวเพลิงแปรเป็นเส้นไฟเล็กละเอียดนับสิบสาย ค่อย ๆ แทรกซึมเข้าไประหว่างลายโอสถทั้งหก
ภายในโอสถ สิ่งเจือปนสีเทาอันละเอียดจำนวนนับไม่ถ้วนค่อย ๆ ถูกขับออกมา
รูม่านตาของเสวียนหลีขยายขึ้นเล็กน้อย
“เขารู้ได้อย่างไรว่าสิ่งเจือปนซ่อนอยู่ตรงไหน?”
แม่นยำ!
แม่นยำเกินไปแล้ว!
เสวียนหลีถึงกับเกิดภาพลวงตาขึ้นมา
ฉินชางเย่าราวกับไม่ใช่เพิ่งชำระโอสถเป็นครั้งแรก แต่ผ่านการทำซ้ำมานับพันนับหมื่นครั้งแล้ว!