หลี่ชุ่ยเหลียนแสร้งทำเป็นเช็ดน้ำตา พลางลอบมองยายหูหนวก
สายตาของทั้งสองประสานกันกลางอากาศ ก่อนจะแยกจากกันในชั่วพริบตา
ยายหูหนวกถอนหายใจอย่างจนปัญญา นางมองความคิดเล็กคิดน้อยของหลี่ชุ่ยเหลียนออก
สมกับเป็นคนตระกูลอี้จริง ๆ หลายปีมานี้แม้จะไม่ได้เรียนรู้อะไรอื่น แต่กลับรับเอาเล่ห์เหลี่ยมไปเต็มสิบส่วน
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นางลงทุนกับอี้จงไห่ไปไม่น้อย
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่สถานะช่างระดับเจ็ดของอี้จงไห่ หากตอนสอบเลื่อนระดับนางไม่ได้ขอให้หยางเหว่ยหมินช่วยเปิดทางให้ อี้จงไห่ก็คงเป็นได้อย่างมากแค่ช่างระดับหก
จนถึงตอนนี้ อัตราการทำของเสียระหว่างทำงานของอี้จงไห่ก็ยังสูงกว่าช่างอาวุโสระดับเจ็ดคนอื่น ๆ ถึงสองส่วน
ลงแรงลงเงินไปมากมายขนาดนี้ หากอี้จงไห่ถูกขังจนตกงาน เงินที่ลงทุนไปทั้งหมดก็ไม่สูญเปล่าหมดหรือ?
แต่พอคิดว่าต้องใช้เงินมากมายขนาดนั้นเพื่อช่วยอี้จงไห่ออกมา ยายหูหนวกก็รู้สึกว่าไม่คุ้มอยู่บ้าง
นับตั้งแต่อี้จงไห่เลือกเจี่ยตงซวี่ให้เป็นคนดูแลยามแก่เฒ่า ยายหูหนวกก็ขัดแย้งกับเขามาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง
ยายหูหนวกไม่ชอบตระกูลเจี่ย โดยเฉพาะเจี่ยตงซวี่
ในสายตานาง เจี่ยตงซวี่ก็เป็นแค่โคลนเหลวที่ปั้นให้เป็นรูปเป็นร่างไม่ได้
อี้จงไห่จับมือสอนมาตั้งหลายปี ยังได้เป็นแค่ช่างระดับสาม สู้ผูกหมาไว้สักตัวยังเก่งกว่า
เจี่ยตงซวี่ยังอาศัยบารมีของอี้จงไห่ทำตัวกร่าง คิดว่าตนเหนือกว่าคนอื่น ไม่ยอมใครทั้งนั้น ยิ่งทำให้ยายหูหนวกดูแคลนเขาเข้าไปใหญ่