ตั้งแต่มาถึงแดนดารา การต่อสู้ของเย่หานล้วนคือการบดขยี้
ไม่ว่าจะอาศัยสิ่งภายนอกหรือพึ่งพากำลังรบของตนเอง จวบจนบัดนี้แทบไม่เคยปรากฏสถานการณ์สู้แช้งชั้นเชิงกับผู้ใดเช่นนี้
"เป็นไปได้อย่างไร? ศิษย์น้องผู้น้อยถือกำเนิดสายเลือดไร้พ่ายสิบแปดวง แท้ที่จริงยังกดขี่เย่อวิ๋นคนนี้ไม่ได้หรือ?"
เซวียนหยวนเต้าขมวดคิ้วเอ่ยขึ้น ใจเริ่มตื่นตระหนก
ตูม!
การปะทะอันน่าสยองดำเนินต่ออีกครั้ง
เย่อวิ๋นร่ายวรยุทธ์สังหารสะเทือนโลก เส้นผมพลิ้วกระจาย เงยหน้าคำรามสู่ฟ้า จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ทั้งร่างพุ่งสูงขึ้นต่อเนื่อง มีกลิ่นอายของผู้ที่ยิ่งสู้ยิ่งแข็งแกร่ง ทลายขอบเขตได้ท่ามกลางสมรภูมิ
ไม่ต้องพูดถึงผู้ที่อยู่ในสมรภูมิ กระทั่งคนที่ยืนอยู่แนวหน้าของฝูงชน แผ่นดินส่วนที่ใกล้สมรภูมิที่สุด คนบางส่วนก็ถูกแรงสั่นสะเทือนจนพลังเลือดเดือดพล่าน
ปัง!
หอกศึกสองเล่มปะทะกันอย่างตรงหน้า
ทั้งคู่ล้วนมีออร่าไร้เทียม เลือดรบเดือดพล่าน ต่างอยากฟันอีกฝ่ายให้ตายคามือ
ศึกครั้งนี้ตั้งแต่เปิดฉากมาจนถึงบัดนี้ ยิ่งทวีความดุเดือดขึ้นทุกขณะ
"ร่างราชันนักรบโบราณ!"
เย่อวิ๋นตาโพลงเปล่งประกายโกรธ ท่ามกลางสงคราม พลังเลือดพุ่งทะยานขึ้นอย่างก้าวกระโดด
เขารื้อฟื้นรากฐานร่างกายอันน่าสยองชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นร่างกายที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลนักรบโบราณ คือร่างนักรบโบราณ
ดังประเสริฐแห่งทางช้างเผือก ติดอันดับต้น ๆ ในบรรดาสรีระศักดิ์สิทธิ์แห่งทุกสวรรค์
วินาทีที่รากฐานร่างราชันนักรบโบราณระเบิดออก กำลังรบของเย่อวิ๋นดูเหมือนทวีคูณขึ้นทันที แสงสัมผัสหน้าปรากฏภาพวิมานหนึ่งเบื้องหลัง
วิมานนั้น คือเงามโหฬารของร่างสูงใหญ่อันน่าเลื่อมใส