สองกำปั้นปะทะธนูฉางเซิงโดยตรง
ลำตัวของธนูฉางเซิงกลับไม่อาจรุกคืบได้อีกชั่วขณะหนึ่ง ถูกตีจนถอยหลังไม่หยุด
ยิ่งสู้ยิ่งกล้า ย่อมุ่งดิ่งหน้า เย่อวิ๋นระเบิดมูลฐานที่แฝงอยู่ในตนทั้งหมดออกมาอย่างสิ้นเชิง ภายใต้พลังค้ำจุนของเงาหลอกราชันสงครามโบราณที่ปรากฏเบื้องหลัง เขาราวกับย้อนกลับไปสู่ยุควัยเยาว์ของราชันสงครามโบราณในตำนานเลยทีเดียว
"เย่อวิ๋นไม่มีทางยอมให้เย่หานมีโอกาสดึงธนูฉางเซิงออก!"
คนบางคนมองออกถึงแก่นแท้
ในสถานการณ์ที่ยังไม่ได้ดึงธนูฉางเซิงออก เย่หานมีขอบเขตต่ำกว่าเย่อวิ๋นถึงสามชั้นใหญ่ การฆ่าฟันข้ามขั้นในระดับนี้ต่อกรกับเทพผู้ปกครองธรรมดายังพอไหว แต่ต่อกรกับอัจฉริยะระดับเย่อวิ๋นนั้น ย่อมไม่เพียงพออย่างเห็นได้ชัด
"ฝีมือก็เพียงเท่านี้!"
"ในที่สุดก็ถึงคราวต้องดับสูญ!"
คนบางคนแววตาวาบวับ ความฆาตกระจายไปทั่วอย่างแอบแฝง
มีบางคนให้กำเนิดยันต์โบราณขึ้นในมือ
ทั้งหมดเริ่มครุ่นคิดถึงเรื่องเดียว ว่าจะลงมือในจังหวะวิกฤตโดยเสี่ยงต่อการถูกบัญชีเทพกดขี่หรือไม่
ไม่ว่าอย่างไร ต้องไม่ยอมให้เย่อวิ๋นกินสิ่งทั้งปวงของเย่หานเพียงลำพัง
ตูม ตูม ตูม...
ในสมรภูมิ เย่อวิ๋นฟันสังหารด้วยกำปั้นต่อเนื่องกว่าร้อยครั้ง
เมื่อหมัดสุดท้ายปล่อยออกมา แม้แต่ธนูฉางเซิงยังถูกตีจนกระเด็น
ชั่วขณะนี้ เย่อวิ๋นไม่เหลือความปรานีใด ๆ อีกต่อไป ปล่อยหมัดฆ่าขั้นสุดท้าย
พลังเลือดเดือดพล่านราวกับคลื่น 16 วงของปรากฏการณ์สายเลือดปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์ ภายในร่างของเขา มูลฐานร่างกายอันน่าสะพรึงกลัวแม้แต่อีกหนึ่งสายก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ร่างสงครามแปดทิศ!
ทุกคนต่างขยายตากว้าง
ไม่มีใครคาดคิดว่า สู้รบมาถึงขั้นนี้ ทั้งสองฝ่ายระเบิดมูลฐานครบสิ้นแล้ว เย่อวิ๋นกลับยังอารักษ์มูลฐานของร่างสงครามแปดทิศขึ้นมาได้อีก