ประตูจ้าว!
อำนาจที่ท่านจ้าวสถาปนาขึ้นด้วยตนเอง
ในทวีปเสินอู่แห่งนี้ คืออำนาจอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน ไม่มีใดเสมอเหมือน
คนธรรมดาอยากเข้าสังกัดประตูจ้าว แม้พยายามไกล่เกลี่ยด้วยทุกวิถีทางก็ไม่มีวันได้รับอนุญาต
โดยปกติ แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับเทพสงครามมาเยือน ยังต้องผ่านการอนุมัติหลายชั้น มิฉะนั้นก็ไม่อาจก้าวเข้าเขตประตูจ้าวได้
แต่วันนี้ สายตาทั้งโลกจับจ้อง
ทุกสายตารวมตัวกันที่จุดเดียว เหลียวดูคณะของเย่หานที่ท่านจ้าวเชิญอย่างเกรงใจให้ก้าวเข้าสู่ประตูจ้าว
ตลอดเส้นทาง เย่หานก้าวเดินนำอยู่เบื้องหน้าสุด แม้ท่านจ้าวยังยอมเดินตามอยู่ข้างหลัง
นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?
เหล่าผู้คนต่างเมื่อยเมื่อยคิดตามเรื่องนี้
ชั่วขณะนั้น นามสองคำว่า "เย่หาน" ได้สั่นคลอนโลกนี้ยิ่งกว่าศึกแห่งประตูเสินที่ว่ากันลือกันเสียอีก
หลายคนกำลังเคาะใจว่า เย่หานจะลงแข่งต่อไปหรือไม่ ศึกแห่งประตูเสินคราวนี้ ถ้าไม่มีเหตุวิปรกต บุคคลนี้คงครองอันดับหนึ่ง สมควรได้เข้าสังกัดประตูเสินเพื่อบำเพ็ญแล้วสินะ?
ภายในประตูจ้าว มหาศาลากลาง
เมื่อทุกคนก้าวเข้ามาข้างใน เย่หานก้าวออกมา กวาดแขนเสื้อกว้าง ลงนั่งบนบัลลังก์กลางศาลาอย่างมิได้เกรงกลัว
คนอื่นจับที่นั่งสองข้างศาลา ส่วนท่านจ้าวนั่งแถวหน้าสุดซึ่งอยู่ข้างหน้าเย่หาน
ภาพนี้ทำให้เหล่าศิษย์พี่อย่างเมิ่งเทียนเจิ้ง หนิงอู๋เชวีย และเซียวล่าง ต่างใจสั่นไม่หยุด แม้แต่รู้สึกขนหัวลุกโดยแฝงความกดดันอธิบายไม่ถูก
ศิษย์น้องเย่หานเป็นอะไรกันแน่ กล้านั่งบัลลังก์กลางมหาศาลาของประตูจ้าว?
