ขณะที่ทั่วทั้งสุสานยุทธ์ตกอยู่ในความหวาดผวา
เย่หานปรากฏตัวขึ้นในหอข้างเงียบสงบไร้ผู้คน กลั่นพลังอาคมของตนจนมิดชิด
"ทำกำไรได้อย่างเหลือเฟือจริงๆ แต่น่าเสียดาย ข้าไม่อาจเปิดเผยตัวตนได้ จึงชิงป้ายแดนสวรรค์ของพวกนั้นมาไม่ได้"
เย่หานจมอยู่ในความเงียบ สายตาหมุนวน "แต่ก็ไม่เป็นไร เมื่อโอกาสครั้งสุดท้ายปรากฏขึ้น เมื่อข้าชิงหัวใจเทพหวงมาได้แล้ว ก็จะสามารถลงมือได้อย่างไร้ข้อจำกัด"
ขณะนี้ในมือของเขาได้รวบรวมภาพต้าหวงไว้ถึง 23 ภาพแล้ว
ใน 23 ภาพต้าหวงนั้น บรรจุพลังอาคมอันมหึมา แม้แต่ละภาพเทพภายในยังแผ่ริปปลาวของมิติออกมาอย่างเชื่อมโยงกัน
ทำให้เย่หานปลื้มปีติอย่างหาที่สุดมิได้
"ในภาพต้าหวงนั้น ย่อมบรรจุคัมภีร์กลืนสวรรค์ต้าหวงในตำนานอย่างแท้จริง คัมภีร์เช่นนี้คือคัมภีร์ระดับเทพในตำนาน ข้าเย่หานบำเพ็ญมาถึงวันนี้ เคยเห็นวิชาเทวะระดับผู้ปกครอง เคยเห็นวรยุทธ์ระดับเทพ แต่คัมภีร์ระดับเทพนี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบจริงๆ"
เย่หานไตร่ตรองขึ้นมา
คัมภีร์ระดับเทพหนึ่งเล่ม อย่างน้อยก็ล้ำค่ากว่าวรยุทธ์ระดับเดียวกันเป็นร้อยเท่าขึ้นไป
ต้องรู้ไว้ว่า คนหนึ่งคนบำเพ็ญวรยุทธ์ได้หลากหลายชนิด แต่คัมภีร์มักบำเพ็ญได้เพียงหนึ่งหรือสองแบบ มากที่สุดก็สองหรือสามแบบเท่านั้น
คัมภีร์คือต้นธารแห่งพลังของผู้บำเพ็ญยุทธ์ คัมภีร์ยิ่งแข็งแกร่ง เมื่อต่อสู้ยิ่งอาจดึงพลังที่เกรียงไกรกว่ามาใช้ ความเร็วในการบำเพ็ญยิ่งกว่า ประโยชน์นับประสานมิอาจคาดคะเน
แม้แต่หยางซวีกงจื่อที่เย่หานเคยสังหารในอดีต สุดยอดอัจฉริยะแห่งสำนักเก้าสุริยะ ก็ยังไม่ได้บำเพ็ญคัมภีร์ระดับเทพ