ภาพเทพขนาดมโหฬาร หลังจากระบายปกคลุมเทือกเขาสวรรค์ทั้งเก้าไว้ทั้งภูเขาแล้ว ก็เริ่มจางหายไป
ภาพเทพดุจหลอมรวมเข้าไปในกาลอวกาศและฟ้าดินทั้งมวล จากนั้นตกตะกอนลงสู่พื้นพร้อมกับซึมซ่านเข้าไปในเนินภูเขาทั้งเก้า และแทรกซึมลงสู่ผืนปฐพี
เมื่อผังราชันมังกรหมื่นภพสลายหายไปโดยสิ้นเชิง ปรากฏการณ์ประหลาดทั้งปวงบนฟ้าเบื้องบนก็มลายเป็นความว่างเปล่าในชั่วพริบตา
หลุมดำกาลอวกาศ 108 แห่งก็เลือนหายไปโดยไม่มีใครรู้ตัว ราวกับถูกผังราชันมังกรหมื่นภพกดข่มลงไปเสีย
ความจริงก็เช่นนั้นจริง ทุกเส้นทางล้วนถูกผังราชันมังกรหมื่นภพผนึกปราบไว้
ทั้งแม่น้ำ ภูเขา และผืนปฐพี กลับเข้าสู่สภาวะมั่นคงแกร่งที่ไม่เคยมีมาก่อน ยิ่งไปกว่านั้น บรรดาผู้ที่อยู่ภายในมหาศาลาของวังยุทธต่อสู้ล้วนรู้สึกได้ว่า ความเข้มข้นของปราณปฐมภูมิในฟ้าดินเบ่งบานเพิ่มขึ้นร้อยเท่าทวีคูณ
นี่มันเป็นแนวคิดแบบไหนกัน?
แม้เพียงสูดลมหายใจเข้าออก แม้ไม่ต้องบำเพ็ญเลย ปราณปฐมภูมิเข้มข้นก็ยังคงหลั่งไหลเข้าสู่กาย ทะลักเข้าสู่สี่แขนขาและร่างกายทุกส่วน
ตลอดเวลาไม่มีช่วงเว้น มันกำลังหล่อหลอมเนื้อเลือดและกระดูกของทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้
"นี่มัน..."
ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ต่างเบิกตากว้าง
แม้แต่ท่านจ้าวผู้แข็งแกร่งที่สุด ผู้เคยฝึกฝนร่วมกับเทพดาบหลิวเฟยหยางมาช่วงหนึ่ง ถือได้ว่าเชี่ยวชาญไพบูลย์ ก็ยังไม่อาจอธิบายสิ่งเลวลาภนี้ได้
จนกระทั่งเย่หานเสด็จกลับลงมาจากฟ้า
เมื่อก้าวเข้าสู่มหาศาลา เขาก็มองทุกคนด้วยรอยยิ้มแล้วกล่าวว่า "ทุกสิ่งในที่สุดก็เข้าสู่ทางที่ถูกต้องเสียที"