สรรพชีวิตธรรมดา ผู้ฝึกยุทธ์แห่งขั้นต่ำต้อย ยังไม่อาจสำรวจรับได้ชัดเจนยิ่งกว่านี้
แต่เหล่าผู้เป็นใหญ่ที่ก้าวเข้าถึงขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ หรือสูงส่งยิ่งกว่านั้น ล้วนแล้วแต่แสดงสีหน้าเคร่งเครียด ระแวงหวาดหวั่น
ในแผ่นดินโบราณแห่งแดนดารานับไม่ถ้วน ผู้เกรียงไกรมากมายเปิดเปลือกตาขึ้นพร้อมกัน
สิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวที่ปิดตนบำเพ็ญมาหลายปี ต่างลุกลามเบิกตาขึ้นในเวลาเดียวกัน จ้องตรงขึ้นสู่เบื้องบน
"เป็นไปได้ไฉน! จะมีใครเจตจำนงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ เจตจำนงเหนือกว่าแดนดาราทั้งมวล จนห่อหุ้มทั้งพิภพเอาไว้?"
ในองค์กรใหญ่น้อยหลายแห่ง เสียงลักษณะนี้ดังขึ้นไปพร้อมกัน
ใบหน้าของคนจำนวนมากเสื่อมทรุดลง พวกเขารู้สึกดั่งว่าความลับของตนกำลังถูกใครบางคนแอบมองเข้ามา
ดูเหมือนการซ่อนเร้นใด ๆ จะไม่อาจหนีพ้นการสำรวจและตรวจตราของเจตจำนงยุทธ์เบื้องเดียวนั้นได้เลย
โชคดีที่ความรู้สึกนี้คงอยู่เพียงแวบเดียว ก็สลายหายไปไร้ร่องรอย
บนห้วงอากาศเบื้องเหนือเทือกเขาสวรรค์ทั้งเก้า เย่หานจับจ้องตรึงไว้ทางตอนใต้ของแดนดารา
ความเร็วของเขาเร็วยิ่งกว่าอะไรใด ดั่งสายฟ้าพุ่งผ่านห้วงอากาศ
เมื่อฝ่าฟันขึ้นถึงขั้นเทพสงครามศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่การแผ่ปีกมังกรแท้จริง ความเร็วก็ยังเพิ่มขึ้นอีกนับสิบเท่าจากเดิม
ข้ามผ่านขุนเขาแม่น้ำแผ่นดินใหญ่น้อย ผ่านไปเพียงไม่กี่ร้อยลมหายใจ เย่หานก็มาประจักษ์ ณ แผ่นดินโบราณที่ดูเหมือนรกร้างพังทลาย
แผ่นดินแห่งนี้ไม่มีสิ่งพิเศษใด ธรรมดาเรียบง่าย ไม่เคยมีชีพจรปฐพีบันดาลพลังให้ คนจึงแทบไม่มีใครเหยียบย่ำเข้ามา
แต่เวลานี้ เย่หานจับจ้องตรึงตรงกลางแผ่นดินเบื้องหน้า มาถึงก็ลงมือทันที มือทั้งสองเปลี่ยนรูปร่างปล่อยพิมพ์มือออกไปทีละที