บัลลังก์วิถียุทธ์ ช่างน่าสยองเพียงใด?
ผู้ใดปรารถนาจะให้บัลลังก์วิถียุทธ์ก่อกำเนิดขึ้น ต้องสะสมสมบัติล้ำค่านับไม่ถ้วน หลอมรีไปมาทั้งกลางวันกลางคืน ค่อย ๆ หลอมรวมอย่างต่อเนื่องจึงจะสำเร็จรูป
ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือบัลลังก์วิถียุทธ์ที่สมบูรณ์แบบ มิใช่บัลลังก์ครึ่งเสี้ยวที่ถูกกฎแห่งสวรรค์-ปฐพีกดข่มและแตกหักพังทรุดอย่างที่เย่หานเคยพบเจอในเขตแดนต้องห้ามสวรรค์แต่อย่างใด
พลังที่ซัดสาดฟูมฟายไหลบูชรวมเข้าด้วยกัน ปะทะปะทบกัน สะท้อนกลับจนสะบัดร่างจริงของเย่หานกระเด็นออกไปทันที
ตูม!
เย่หานถูกกระแทกจนปลิวไปชนมุมหนึ่งของโถงใหญ่
พลังเลือดในร่างสั่นคลอน ร่างกายแทบถูกกระเพื่อมจนกระจายเป็นผุยผง
โชคดีที่ร่างอมตะล้ำเลิศไร้เทียม ยิ่งกระดูกมังกรทั่วร่างยังแข็งแกร่งมิอาจทำลาย
"มาอีก! เอาชีวิต!"
ยิ่งรบยิ่งกล้า แม้ถูกชนกระเด็นออกไป เย่หานก็มิได้หวาดหวั่นแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับตื่นเต้นเร้าใจยิ่งขึ้น
เมื่อก้าวเข้าสู่อาณาเขตที่ข้าคือเจตนาแห่งสวรรค์ ระยะห่างจากขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์เหลือเพียงก้าวเดียว
ก้าวนั้นระยะเวลาอันสั้นไม่อาจข้ามผ่าน แต่เย่หานคาดการณ์ว่าสภาพกำลังรบของตนเองในเวลานี้ได้ถึงระดับจักรพรรดิยุทธ์แล้ว วันนี้จึงเป็นโอกาสพิสูจน์ที่ดียิ่ง
"ระวังตัว เย่หาน!"
ในชั่ววูบนั้นเอง เทพธิดาเซียวชิงกลับเอ่ยขึ้นกับเย่หาน
"หืม?"
จิตวิญญาณของเย่หานตึงเครียดทันที
พริบตาเดียว ร่างก็สัมผัสได้ถึงพลังสังหารขาดสู่ฉุดปรากฏขึ้นในมิดฟ้าเบื้องขวา
หอกศึกเล่มหนึ่งปรากฏขึ้น
หอกศึกโบราณเล่มนั้นแฝงกลิ่นอายธรรมชาติศักดิ์สิทธิ์ที่น่าสยองเกรงกลัว พร้อมจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้และเจตนาสังหารสูงส่งที่ซุกซ่อนมาแต่ยุคบรรพกาล
หอกเสียบทะลุปริภัณฑ์ ลึกลับประดุมีเทพผีหลอกล่อ ชั่วเดียวก็ปรากฏข้างกายเย่หาน