"พี่หนาน!"
ฉู่โย่วซือรีบวิ่งนำไปข้างหน้า ประคองเย่หานเอาไว้
"ข้าไม่เป็นไร..."
เย่หานโบกมือ แล้วเงยหน้ามองแดนฟากฟ้าไกลโพล้น "ก็เพียงขอบเขตยังไม่เพียงพอ บังคับตัวเองประมือกับจักรพรรดิยุทธ์จนพลังเลือดระบายจนหมดสิ้นเท่านั้นเอง ใช่กาลไม่นานก็จะฟื้นคืน"
"บรรพชน! ข้านี่มีโอสถเลือดเทพ!"
ท่านจ้าวและพวกพ้องต่างรีบนำโอสถนานัปการ น้ำวิญญาณออกมา ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าสำหรับเสริมเติมพลังเลือดทั้งสิ้น
เย่หานเขาไม่อาจฝ่าฝืนใจฉู่โย่วซือ จึงกลืนโอสถเลือดเทพลงไปบ้าง ทว่าก็ไม่มีท่าทีดีขึ้นแต่อย่างใด
"สายเลือดข้าแกร่งกล้าเกินไป โอสถระดับเทพไม่อาจใช้การได้ มีเพียงอาศัยวิธีของตัวเองในการฟื้นฟูเท่านั้น"
เย่หานเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มขมขื่น
จากนั้นนางเขาหันไปมองป้าหรูเสินและพวก "สวนเทพถูกทำลาย ต่อไปนี้ย่อมไม่ปลอดภัยอีกต่อไป พวกเราจงไปกับข้าเพื่อเปิดผนึกสุสานจักรพรรดิ เมื่อถึงวันนั้นเราจะมีทุนทางที่แท้จริงในการหยั่งรากอยู่ในพิภพนี้"
"เปิดผนึกสุสานจักรพรรดิหรือ?"
ป้าหรูเสินอึ้งงันไปทั้งตัว
กระทั่งท่านจ้าวก็ยืนตาค้างอยู่กับที่ จ้องมองเย่หานด้วยความไม่อาจเชื่อสายตา
สุสานจักรพรรดิ เป็นตำนานโบราณของทวีปเสินอู่และแดนดารามาแต่ครั้งกาลก่อน ดึงดูดให้เหล่าผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนต่างเฝ้าริษยาเฝ้าปรารถนา
แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์แท้จริง ยังโหยหาสุสานจักรพรรดินั้นยิ่งนัก
น่าเสียดายที่แม้กุญแจของสุสานจักรพรรดิจะดำรงอยู่จริง แต่ตำแหน่งที่แท้จริงของมันอยู่ที่ใด กลับไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลย
แต่เย่หานกล้าอวดอ้างว่าจะเปิดผนึกสุสานจักรพรรดิ?
"เรื่องอาฆาตแค้นวันนี้ สักวันหนึ่งข้าจะให้มันได้ราคา จดจำไว้ เมื่อข้าก้าวเข้าสู่แว่นแคว้นเทพสงคราม ข้าจะย่อยสำนักประตูเสินให้ราบเป็นหน้ากลอง"
เย่หานสูดลมหายใจลึก "ทุกคนจงไปกับข้ายังสุสานจักรพรรดิเถิด!"