“ตาแก่ช่างโอหัง รนหาที่ตาย เจ้าจงถูกข้าผนึกเสีย!”
ภายในทะเลวิญญาณ เจตจำนงของเย่หานสั่นสะเทือน แล้วฟื้นคืนชีพขึ้นในพริบตา ทรงพลังยิ่งขึ้น
เจตจำนงราชันมังกรกลบกลืนทุกสิ่ง ผนึกทุกสิ่ง
เมื่อกาลอันไร้ที่สุดก่อนหน้านี้ ผู้ครอบครองสรวงสวรรค์ทั้งหลายก็คือเผ่ามังกร และมังกรห้ากรงเล็บสีทองก็คือหนึ่งในมหาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และไร้พ่ายที่สุดแห่งเผ่ามังกร
เจตจำนงเช่นนี้ ไม่ว่าจะเทพสงครามก็ต้องหวาดหวั่น หากรวมตัวจริงจังจนแน่นแฟ้นถึงระดับหนึ่ง แม้ต้องต่อกรกับเจตจำนงของเทพสูงสุดแห่งเทือกเขาใต้ เย่หานก็ยังมั่นใจ
เทพสงครามดอกบัวปีศาจนั้น แม้ยึดครองครึ่งหนึ่งของร่างกายเย่หานไว้ และเกือบจะยึดร่างนี้ได้ทั้งหมดแล้ว แต่หอผนึกมังกรเก้าพิภพนั้นนางยังไม่เคยแตะต้อง ยังไม่ค้นพบ
ฉะนั้นในขณะนี้นางจึงหวาดกลัวถึงขีดสุด
“เลือดลับดอกบัวปีศาจ อมตะเก้าวน ฝ่ามหันตภัยแล้วเกิด ไร้ผู้ใดในใต้หล้าจะต้านทาน!”
เสียงของเทพสงครามดอกบัวปีศาจสั่นสะเทือนก้อง
เย่หานเพียงรู้สึกว่า จากหัวใจของตนมีหยดเลือดหนึ่งหยดปะทุออกมา หยดเลือดที่บริสุทธิ์ยิ่งและทรงพลังยิ่ง
ในหยดเลือดนี้กลับซ่อนเร้นสัมผัสแห่งความเป็นอมตะ การวนกลับคืนมา และการเนรมิตกายใหม่
หยดเลือดพุ่งย้อนขึ้น มุ่งตรงสู่ทะเลวิญญาณ เพื่อถูกเจตจำนงของเทพสงครามดอกบัวปีศาจดึงดูด ยึดร่างกายของเย่หานอย่างคลั่งไคล้ในเวลาอันสั้นที่สุด ช่วงชิงทุกสิ่งของเย่หานในครั้งเดียว
เสียงดังฮือฮา!
ในสี่แขนสองขา สายเลือดของเย่หานกับเลือดลับดอกบัวปีศาจนี้ดูเหมือนหลอมรวมกันต่อเนื่อง
ระหว่างกระบวนการหลอมรวมนี้ พลังแห่งสายเลือดแปรเปลี่ยนน่าทึ่ง ทรงพลังขึ้นเรื่อยๆ แต่เย่หานพบว่าอำนาจควบคุมร่างกายของตนก็ถูกบั่นทอนลงอีก
เทพสงครามดอกบัวปีศาจนี้น่าขนลุกยิ่งนัก ชำนาญเชี่ยวชาญยิ่งในวิธียึดครองร่างผู้อื่น ตั้งแต่ต้นจนจบไม่มีความผิดพลาดแม้แต่น้อย