ขณะที่จานปู้เมี่ยทำท่าจะออกมือ ซือหม่าฮ้าวก็พลันแปรกายขึ้นโดยฉับพลัน
ความเร็วของเขาถึงขีดสุด ในชั่ววูบนั้นเชื่อมโยงเข้ากับบัลลังก์วิถียุทธ์ของตนเอง พร้อมกับที่ร่างแท้พุ่งทะยานมุ่งสู่ทางออกของมหาศาลาด้านใน
น่าสยองเกินไปแล้ว!
เขาได้เห็นคู่ต่อสู้ที่ไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งที่สุดในชีวิต แต่กลับน่าสะพรึงที่สุดอย่างแท้จริง
วินาทีนั้นเอง จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของซือหม่าฮ้าวมลายหายสิ้น เหลือเพียงความหวาดกลัวอนันต์
เขาต้องหนี ตราบใดที่ยังมีชีวิตออกไปได้ ก็ยังมีความหวังที่จะรับมือกับเย่หาน เขาจะเปิดเผยความลับเกี่ยวกับเย่หานออกไปให้ทั่วหล้ารู้ ณ วันนั้น เรื่องที่เย่หานครอบครองมังกรเขียวหนึ่งตัวจะสร้างความสั่นสะเทือนทั้งแคว้นชางโจว เหล่าผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนจะแห่กันมาล่าสังหารเย่หาน
แต่ความฝันงดงามเพียงใด ความจริงก็ทำให้ซือหม่าฮ้าวสิ้นหวังเพียงนั้น
เขาพุ่งชนเข้ากับผังราชันมังกรหมื่นภพ แล้วรู้สึกถึงพลังมหึมาสะท้อนกลับมาอย่างรุนแรง
พลังนั้นดั่งฟ้าเหนือหล่นถล่ม ดั่งกระแสธารสวรรค์ปฐพีเชี่ยวกรากไหลบ่าเข้ามา ไร้ที่สิ้นสุด ม้วนไหลไม่หยุด ไม่มีหนทางใดจะขวางกั้นได้
ฮึด…!
ในชั่ววูบ ควบคู่กับแรงสะท้อนของผังราชันมังกรหมื่นภพ ร่างแท้ของซือหม่าฮ้าวก็ถูกสะบัดกระเด็นไปสุดลึกของมหาศาลา กระแทกหนักเข้ากับผนังศาลา พุ่งพรวดเลือดออกมาเต็มปาก
แขนขาทั้งสี่และกระดูกเส้นเอ็นทั่วร่างปรากฏรอยแผลและความแตกร้าวมากมายที่ตาเปล่ามองเห็นได้
ร่างกายใกล้พังทลายเข้าไปแล้ว
ซือหม่าฮ้าวในฐานะบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งเทียนฝู่ ย่อมเคยบำเพ็ญวิชาหลอมร่างชั้นเลิศ มีสายเลือดเก้าวงล้อ แต่ก็ไร้ประโยชน์ ภายใต้การบดขยี้ของพลังอันเด็ดขาด ร่างกายของเขาถูกทำลู่จนสิ้นซาก