เหล่าผู้เข้มแข็งที่ก้าวลงจากเรือ ต่างมีแววตาซับซ้อน
แม้ไม่กล้าพูดจามากมาย เกรงจะพัวพันเข้าไปในหายนะ แต่คนไม่น้อยก็เงยหน้ามองตามหลังของเย่หานและพวกพ้อง
บนแผ่นดินโบราณแห่งนี้ เย่หานกับพวกมาออกห่างจากที่นั้นไปแล้วหลายพันเมตร
เจียน…!
ดาบศึกเล่มหนึ่งส่งเสียงร้องกังวาน
ดาบยาวพาดข้ามห้วงฟ้า เหมือนงูเงินระรื่นร่านระบำ ดั่งสายฟ้าสีเงินวาบผ่านนภากาศ
ในชั่วพริบตา สุญญากาศถูกฉีกออกเป็นรอยดำมืด กระบี่ปราณที่น่าสะพรึงรวมร่างเป็นเจตนารมณ์ยุทธ์อันแข็งแกร่ง แล่นเข้าประชิดกลุ่มของเย่หานในพริบตา
"ตาย!"
เจี้ยนเฉินพลันหันกาย
เขาปรับตัวเข้ากับกฎการอยู่รอดของเส้นทางความเป็นความตายแห่งห้วงดาราได้แล้ว จึงเผด็จศึกโดยไม่ลังเล
หนึ่งดาบที่ปล่อยออกมาคือหมัดฆ่าสูงสุด สิบสองกระบี่ทะลุฟ้า
บำเพ็ญมาจนถึงวันนี้ เจี้ยนเฉินสามารถหลอมรวมวิชาสมัยที่ฝึกในสำนักกระบี่ทะลุฟ้าเข้ากับพลังของกระบี่สะท้อนสรวงสรรค์ ประสานกันปล่อยการโจมตีที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน
สิบสองปราณกระบี่พุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า หลอมรวมเป็นปราณกระบี่เดียวที่แกร่งที่สุดตรงกลางในพริบตา
ปราณกระบี่ปะทะกับดาบศึกที่พุ่งเข้าสังหาร
รื้น!!!
ห้วงอวกาศเบื้องบนราวกับระเบิดออก
เจี้ยนเฉินคำรามในลำคอ ร่างถูกกระแทกพุ่งออกไปในแนวนอน หล่นลงพื้นอย่างหนักหน่วง ชั่วขณะนั้นลุกขึ้นไม่ไหว มุมปากไหลเป็นเลือด แทบจะถูกกระแทกจนเครื่องในแตกกระจาย
เสี้ยว…!
ห้วงอวกาศถูกดาบศึกสีเงินฉีกอีกครั้ง
เล่มดาบร่วงจากแดนฟ้า ลงล็อกที่ร่างจริงของเย่หาน แทงทะลุลงมาอย่างหนักหน่วง