“เกิดอะไรขึ้นกัน ไม่ผม... ไม่สิ ข้าไม่ได้หลอมสลายสายเลือดสิบวงนั่นจนหมดสิ้นงั้นรึ?”
เย่หานขมวดคิ้ว แววตาสั่นคลอนเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เรื่องแบบนี้ช่างน่าสยดสยองนัก เพราะไม่ว่าภายในร่างจะก่อตัวสายเลือดขึ้นมากเพียงใด หากสามารถควบคุมได้ก็ไม่เป็นปัญหาอันใด
แต่หากปรากฏสายเลือดแปลกประหลาดที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนขึ้นมา ย่อมอันตรายยิ่งนัก หากสายเลือดนั้นย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง ยากนักที่จะปราบปราม และในยามวิกฤตอาจก่อให้เกิดหายนะที่คาดไม่ถึง
ญาณคำนึงดำเนินไป เย่หานรู้ตัวทันที เริ่มสำรวจสภาพภายในร่างของตน
เขาพบว่าสายเลือดเบ้าใหม่นี้ไม่มีสัญญาณวุ่นวายร่างกายแต่อย่างใด กลับกลายเป็นว่าค่อย ๆ หลอมรวมเข้ากับเนื้อเลือดของตนอย่างต่อเนื่อง กระทั่งไม่ถูกสายเลือดอื่นใดภายในร่างขับไล่
“สายเลือดนี้ทรงพลังร้ายกาจมาก ทว่ากลับเหมือนเพิ่งตื่นขึ้นจากการหลับใหลเสียนี่!”
เย่หานสูดลมหายใจลึก “ข้าไม่เคยสัมผัสสายเลือดเช่นนี้มาก่อน และเป็นไปไม่ได้เลยที่จะนำมันมาหลอมรวมไว้ในร่าง นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เวลาไหลผ่านไป!
เย่หานทำอะไรมิได้ ได้แต่สำรวจอย่างเงียบงัน รับรู้ถึงสายเลือดเบ้าใหม่ที่คอยแผ่ขยาย คอยก่อกำเนิดไปเรื่อย ๆ
กระทั่งในที่สุด ความเปลี่ยนแปลงอันน่าตกตะลึงก็บังเกิด
เย่หานพบว่าสายเลือดสิบเอ็ดปวงที่เพิ่งแปรเปลี่ยนขึ้นมานั้น ภายใต้การหนุนนำของสายเลือดเบ้าใหม่นี้ กลับแน่นหนาและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าเดิม ราวกับได้รับการหลอมรีไฟน์อีกครั้งหนึ่ง
และสายเลือดเบ้าใหม่นี้ยังกลายเป็นเสมือนเอ็นร้อยโร ดึงดูดให้สายเลือดทั้งหลายเริ่มเกาะกลุ่ม หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว