หัวใจปรากฏขึ้นกลางอากาศ ลอยนิ่งอยู่ ณ จุดศูนย์กลางของพระตำหนักภายใน
คลื่นพลังอันมหาศาลสะเทือนกระหน่ำออกมาไม่หยุดหย่อน กดดันทุกผู้คนจนแทบหายใจไม่ออก
ชีวิตอันบึกบึนและแก่นแห่งพลังถูกซุกซ่อนไว้ภายในหัวใจนั้น ช่างดึงดูดจนยากจะฝืนใจ ทำให้อยากกลืนกลืนมันลงไปและหลอมรีดเป็นของตนเอง
ไม่มีผู้ใดจะต้านทานแรงล่อลวงเช่นนี้ได้
เหล่าศิษย์แดนสวรรค์ทั้งหลาย ต่างจับจ้องด้วยแววตาเปี่ยมเจตนาร้าย
แต่ทว่าไม่นานนัก แววตานั้นก็กลับกลายเป็นรอยยิ้มขื่น เพราะเทพบุตรและเทพธิดาแห่งแดนสวรรค์ทั้งสี่ปรากฏกายอยู่ ณ ที่แห่งนี้ พวกเขาไม่มีโอกาส และก็ไม่มีความกล้าที่จะแย่งชิงกับเหล่าเทพบุตรเหล่านี้
ภายในพระตำหนัก หัวใจนั้นดูเหมือนยังคงเต้นถี่ถ้วนไม่หยุด ไม่เป็นแม้แต่อย่างสิ่งที่เทพสงครามผู้จากไปเมื่อหลายพันปีก่อนทิ้งไว้ หากแต่ราวกับหัวใจนั้นบรรจุชีวิตไว้ภายในโดยแท้ ช่างเลวลับเหลือเกิน
พลังสายหนึ่งแล้วสายเล่าระเบิดออกมาไม่หยุด จนเหล่าศิษย์แดนสวรรค์ที่รวมตัวกัน ณ ที่นี้ต้านทานไม่ไหว ต่างถอยร่น หลบซ่อนตัวเข้าไปในช่องทางต่าง ๆ
มีเพียงจักรพรรดิยุทธ์ทั้งสิบยังคงยืนหยัดอยู่เบื้องหน้า แม้แต่ละคนจะสูญเสียพลังไปมาก สภาพไม่สมบูรณ์ แต่ก็ยังพอฝืนยืนได้ด้วยกฎวิถีราชัน
"ว่าอย่างไรดี?"
เสียงของเทพบุตรอู๋ยงดังขึ้น "พวกเราร่วมกันผนึกหัวใจนี้ไว้ก่อนเลยเป็นอย่างไร?"
จักรพรรดิยุทธ์แห่งสามสำนักศักดิ์สิทธิ์แลกสบตากัน ต่างสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
หัวใจเทพแห่งถิ่นร้างปรากฏขึ้น อานุภาพแข็งแกร่งเกินคาดนัก ทรงพลังกว่าที่จินตนาการไว้นับพันเท่า พวกเขาไม่อาจพามันไปโดยตรงได้ จำเป็นต้องผนึกไว้ก่อน
ดูเหมือน... ดูเหมือนยังคงต้องอาศัยการร่วมมือกันอยู่ดี