"เปิดค่ายกลสังหาร!"
ภายในแผ่นปฐพี เทพจักรพรรดิทั้งสี่ตะโกนด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด
เทพจักรพรรดิทั้งสี่ที่ถูกเย่หานใช้หมัดอมตะนิรันดร์ฟาดจนบาดเจ็บสาหัส ย่อมไม่อาจกลืนความแค้นนี้ลงไปได้
เจตจำนงของพวกเขาทะลุผ่าน พลังระเบิดออก ทันทีที่พวกมันแผ่ขยายไปรอบด้านของแผ่นปฐพี
คลื่นพลังใหม่ซึ่งน่าสยองได้ปรากฏขึ้น ภายในแว่นแคว้นของทายาทแห่งฉางเซิง ค่ายกลสังหารสะท้านโลกได้ถูกเปิดออก
ค่ายกลวิถีกระบี่หนึ่ง ค่ายกลวิถีดาบหนึ่ง ค่ายกลวิถีสายฟ้าหนึ่ง และค่ายกลปราณปฐมภูมิหนึ่ง
เทพจักรพรรดิทั้งสี่ต่างเข้าประจำการคนละหนึ่งค่ายกล จากนั้นดึงพลังของค่ายกลมาหนุนกาย แล้วเหล่าผู้เก่งกาจฝ่ายทายาทแห่งฉางเซิงนับไม่ถ้วนในสนามรบก็พร้อมใจปล่อยพลังสู่แกนกลางของค่ายกลทั้งหมด
ค่ายกลทั้งสี่ราวกับแบกหิ้งอำนาจสวรรค์อันไพศาล สัญญาณคุกคามแผ่ขยายขึ้นทันที
ห้วงอากาศทั้งมวลถูกพลังของค่ายกลห่อหุ้มไว้สินทั้งแห่ง
"โอ๊ะ?"
เย่หานคิ้วและดวงตาคมกริบดั่งดาบ เย็นเฉียบจนถึงกระดูก กวาดสายตามองแผ่นฟ้าปฐพี "ทายาทแห่งฉางเซิง ทำทีเป็นอยากสังหารข้าจริงหรือ?"
ฮึ่ม!
ชั่วขณะนั้นเอง ณ มุมหนึ่งของปฐพี ท่านเต้าจู่ครางเสียงในลำคอ ถูกเทพสงครามศักดิ์สิทธิ์แห่งประตูเสินหนึ่งฟาดจนบาดเจ็บสาหัส
ทันใดนั้นท่านโมจู่ก็คำรามลั่น ถูกเทพสงครามศักดิ์สิทธิ์อีกหนึ่งต่อยกระเด็น เลือดกระเซ็นเต็มห้วงฟ้า
วันวานทั้งสองยังเป็นผู้ครองแคว้นโบราณทั้งสอง กล่าวได้ว่าไร้พ่าย ไม่เคยประสบเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน แต่บัดนี้กลับต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรมที่ร่างสลายวิถีดับ
เทพจักรพรรดิย่อมมีสูงต่ำ ทั้งสองเป็นเพียงเทพจักรพรรดิปฐพี ห่างชั้นกับเทพสงครามศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองนี้มหาศาลเกินกู้