"เย่ซิงเหอ! เจ้าสิ่งที่ไม่รู้แก่นตาย!"
นอกโถงใหญ่ เสียงของเย่หานเย็นเฉียบคม ส่งเสียงร้องคำรามขึ้นสู่ฟ้า คลื่นอาฆาตมหาศาลระเบิดออกมาไม่มีที่สิ้นสุด
ในชั่วขณะที่แสงดาราจากข้างหลังพุ่งเข้าสังหาร เย่หานระดมหมัดกระแทกออกไปทันที ทันใดนั้นหมัดมังกรไร้พ่ายก็ถือกำเนิด
แสงหมัดทะลวงฝ่าฟ้า ร้ายกาจและหยิ่งผยอง
ดุจเงามังกรแห่งสุญญากาศที่ถือกำเนิดออกมา ทำลายแผนสวรรค์ พลิกผันฟ้าดิน ในพริบตาพุ่งตรงเข้าสู่ร่างแท้ของเย่ซิงเหอ
ฮึ่มฮา!
คลื่นอาฆาตอันน่าสะพรึงของทั้งสองปะทะกันระเบิดราวกับดั้งเดิม
แทบจะในพริบตา ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของเย่ซิงเหอดังขึ้น ถูกหมัดหนึ่งกระแทกจนถอยไปกว่าสิบก้าว พลังเลือดเดือดพล่าน ร่างกายแทบจะถูกเจาะทะลวงจนตาย
"สัตว์เดรัจฉาน! เย่หาน!"
"ข้า เย่ซิงเหอ ตลอดชีวิตนี้จะไม่มีวันอยู่ร่วมฟ้าดินกับเจ้า!"
เย่ซิงเหอเกือบจะคลุ้มคลั่ง เพราะวิชาสังหารอันเลิศเลอของนางคือเก้าแปลงดารา ในสายตาของเย่หานกลับดูจะไม่น่าหวาดกลัวเท่าใดอีกต่อไป
กระทั่งหมัดหนึ่งของเย่หานที่กระแทกเข้ามา แสงหมัดอันน่าสะพรึงนั้นยังแฝงรสชาติพิเศษเอาไว้ สามารถกดขี่ร่างกระบี่ของเย่ซิงเหอได้ในระดับหนึ่ง
นั่นคือพลังกดขี่ของกระบี่ปฐมกำเนิด
สายพันธุ์เดียวกัน รากเดียวกัน เท่ากับว่าเย่หานอาศัยพลังของกระบี่ปฐมกำเนิดมองเห็นจุดอ่อนของนางได้ชัดเจน จึงสามารถละเลยร่างเทพกระบี่ทั้งสามของนางได้ในระดับหนึ่ง
"ของที่รนหาที่ตาย เจ้าจะไม่อยู่ร่วมฟ้าดินกับข้า? เรื่องเพ้อเจ้อใหญ่โตเพียงใด แค่เจ้าคนเดียวเนี่ยนะ?"
เย่หานหัวเราะเยาะไม่หยุด ร่างสะเทือนเล็กน้อย ทันใดนั้นก็ระดมหมัดสังหารออกไปอีกครั้ง