ให้มันหนีไปได้แบบนี้เลยรึ!
เป็นไปไม่ได้ ไม่มีผู้ใดจะหนีพ้นไปได้ภายใต้เปลือกตาของพวกเขา
ไม่มีใครรับความจริงเช่นนี้ได้
ภายในเขตอำนาจของชั้นที่ 8 สัญญาณพลังสยดสยองเหลือขอบฟ้าได้เบียดเสียดลงมา พระแก้วเจ็ดแสงปรากฏขึ้นเหนือศีรษะเย่หาน แล้วพุ่งส่งแสงศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสายออกมาอีกครั้ง
แสงศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสายเปลี่ยนแปลงไปในสวรรค์ปฐพี เสมือนกลายเป็นดาบสังหารชั้นเลิศเหนือการลงนามเจ็ดเล่ม
กระบี่ปราณทลายก้อนเมฆขุนเขา แหวกฝ่าเพดานฟากฟ้าและสุริยจักรวาล
พลังอันสั่นสะเทือนสวรรค์พสุธาทะลวงลงมาโดยตรง ถล่มเข้าที่กะโหลกของเย่หาน
ไร้ซึ่งความผิดพลาด ไร้ซึ่งสิ่งกีดขวางใด ๆ
เย่หานแม้แต่ยังเบิกตาเฝ้ามองแสงศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดสายพุ่งเข้ากายตนเอง แต่กลับไม่อาจหลบเลี่ยง
มิใช่เพียงร่างกายถูกกดขี่ พลังปราณและพลังเลือดถูกกดขี่ แม้ทะเลวิญญาณก็ยังถูกกดขี่ด้วย วิญญาณยุทธ์ของเขาเกือบจะถูกฟันสิ้น จะกลายเป็นความว่างเปล่า พังทลายราบคาบ
"ปู๊ดชึ๊ด...!"
เย่หานพ่นโลหิตพลิกเส้นเลือดออกมาเป็นปากใหญ่
แววตาของเขาระเบิดประกายรุ่งโรจน์ถึงขีดสุด "สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักหน้ามือตาตาย หลินเทียนหยิ่น ถ้าเจ้ายังโง่เขลาหาที่ตายเช่นตี้หวูหมิงอีก ข้าไม่ว่าอะไรที่จะฟันเจ้าตกสู่สนามรบกู่โจวในวันข้างหน้าด้วย"
เปรี้ยง!
เสียงของเย่หานเพิ่งจบลง เสียงแหวกมิติก็ดังกึกก้องขึ้นมา
อุ้งเท้ามหึมาดุจยักษ์ถือกำเนิดขึ้น ในเสี้ยววินาทีพุ่งข้ามแนวฟ้าเข้ามายังเขา
อุ้งมือนั้นบดขยี้แผนสวรรค์ บี้แหลกทั้งกาลอวกาศของสวรรค์ปฐพี ทุบสังหารเข้าที่แผ่นหลังของเขาโดยตรง
มิใช่เพียงพลังบริสุทธิ์ที่ป่าเถื่อนถึงขีดสุดและสิขศักดิ์แห่งจักรพรรดิ หากแต่ยังมีพลังสายเลือดสยองขวัญหนึ่งพุ่งเข้าสังหารภายในกาย ในพริบตาเดียวทำลายวงจรพลังเลือดของเย่หานจนพลิกพล่าน