เอ้าว์……!
ราวกับมีเสียงมังกรคำรามสั่นคลอนสุญญากาศ
เบื้องบนศีรษะของเย่หาน เงาร่างมังกรยักษ์ปรากฏขึ้น หมุนวนอยู่กลางแขกผ้าสวรรค์ เกรียงไกรอลังการ จ้องมองลงมายังสรรพชีวิต
"หมัดวิถีมังกร!"
น้ำเสียงของเย่หานเย็นชา ไอมรรคแห่งมังกรเดือดพล่านดั่งคลื่นน้ำเดือดคลอบครองทั่วร่าง
เขาก้าวเดินไปทีละก้าวท่ามกลางสวรรค์และปฐพี ดั่งปฐมเจ้าผู้ขี่มังกรในตำนาน
ฉีก!
กระบี่ปราณฉีกขาดสวรรค์ปฐพี ผ่าแหล่งกาลอวกาศ ฟันลงมาอีกครั้ง
เย่หานถอนหายใจเย็น หมัดหนึ่งพุ่งออกไปสังหาร ภาพมังกรพร้อมรัศมีหมัดบีบบังคับผนึกลงมา
ความเกรียงไกรไม่สิ้นสุดระเบิดกระหน่ำ กระบี่อันเลิศเลอที่ชิ้นเฉินฟงฟันออกมา ก็แตกสลายเป็นผุยผงในพริบตา
ทว่ารัศมีหมัดนั้นมิได้หายสาบสูญ ยังคงแบกพลังอันครองสวรรค์เด็ดเดี่ยวทะลวงทะลุลงมา หล่นจากยอดสุดแห่งสุญญากาศ
ใบหน้าของชิ้นเฉินฟงเริ่มซีดขาว ลมหายใจตื้นเขิน
แขนส่งออกไป สายโซ่สีม่วงทองสี่สายแห่งสวรรค์ปฐพีปรากฏขึ้น ดั่งมังกรยาวสี่ตัวแห่งสวรรค์ปฐพีแหงกาเขี้ยวงาเข้าสังหาร ล็อกศีรษะของเย่หาน
นั่นคือสายโซ่แห่งกฎวิถีราชัน
เขาได้ระดมกฎเกณฑ์จักรพรรดิยุทธ์เข้าสู่การรบ รวมบัลลังก์ราชันย์ของตนเข้าสู่การต่อสู้เสียชีวิตแล้ว
ไร้ประโยชน์!
เกรียงไกรแห่งวิถีจักรพรรดิบนร่างเย่หานพลุ่งพล่านไร้ที่สิ้นสุด ฝ่ามือมหาสุเมรูปรากฏ ฝ่ามือเดียวบังฟ้าบังดวงอาทิตย์ บดขยี้สนามรบทั้งผืนสวรรค์ปฐพี
สุญญากาศถูกบีบยุบ พลังอันเปรียบเสมอกันไม่มีบดขยี้ลงมา ผนึกกั้นทุกไอแห่งชีวิตของชิ้นเฉินฟงเอาไว้
สายโซ่ทั้งสี่แตกสลายในทันที กลายเป็นเถ้าถ่านกองหนึ่ง
ดั่งฟางแห้งราวกับกิ่งไม้ผุ หนึ่งเตะก็ผนึก
ชิ้นเฉินฟงเปรอะเปื้อนเลือดจากปาก ร่างถูกเย่หานตีจนร่วงหล่นสู่พื้นดิน พ่นเลือดออกมาสามครั้งติดต่อกัน
กฎเกณฑ์จักรพรรดิยุทธ์ทั้งสี่สายของเขา แท้จริงแม้แต่จะเข้าใกล้เย่หานก็ไม่สามารถ ถูกทำลายทิ้งโดยตรง
ตึง!
ฝ่ามือมหาสุเมรูลงสู่พื้นอย่างสมบูรณ์
บนพื้นดินปรากฏรอยพิมพ์ฝ่ามือขนาดมหึมา ยุบลึกลงไปทั้งแผ่น
ชิ้นเฉินฟงเสียสติราวกับคนบ้า เนื้อร่างแตกออก ทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือด คำรามโกรธอย่างคุ้มคลั่ง พยายามสู้สะบัดต่อไปไม่หยุด