ฆ่า ฆ่า ฆ่า!
กลางแดนสวรรค์ปฐพี ความเจตนาสังหารนับไม่ถ้วนพวยพุ่งรวมตัวกัน ดุจก้นหุงเดือด
วรยุทธ์ขั้นสูงสุดและอิทธิฤทธิ์ชั้นเลิศนานัปการฟาดฟันพุ่งเข้าโจมตี ทุกหนึ่งประชันล้วนรุนแรงไร้เทียม
เมื่อกองทัพทั้งมวลออกมือพร้อมกัน อานุภาพของกองทัพจู่โจมคลอเคลียเสริมกำลัง แม้แต่เทพสงครามเพียงหนึ่งในที่นี้ก็สามารถปล่อยประชันเดียวใกล้เคียงปรมาจารย์ยุทธ์ได้อย่างไร้ขีดจำกัด
กล่าวได้ว่าพลังรบของแต่ละคนเพิ่มพูนขึ้นมหาศาล ก้าวกระโดดไกล
กองทัพผู้แข็งแกร่งเก้าหมื่นนาย ดูมิใช่กองทัพเทพสงครามอีกต่อไป หากกลายเป็นกองทัพปรมาจารย์ยุทธ์ซะเอง ช่างน่าอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก
กระแสความเจตนาสังหารและกระแสพลังปราณที่รวมกันเป็นหนึ่ง สามารถกวาดล้างทุกสิ่งในแดนสวรรค์ปฐพี
คำรามกึกก้อง!
ร่างแท้ของเย่หานสั่นไหว
ชั่วขณะนี้ เขาไม่อาจบอกได้ว่าตนเองต้องรับแรงปะทะรุนแรงเพียงไหน
ผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นแทบไม่หวั่นต่อความตาย แม้รู้ว่าต่อจากนี้อาจต้องสิ้นชีพ ก็ยังต้องฝืนสู้ตายหมายมั่นจะฉีกร่างเย่หานเป็นเสี่ยง ๆ
"เหตุใดต้องรนหาที่ตาย?"
เย่หานส่ายหน้า ในมือปรากฏหอกมังกรจักรพรรดิ
เสียงเสี้ยวแหลม!
แสงหอกพล่านไหว หนึ่งหอกลงโทษสวรรค์
เขาปล่อยสามประชันปราบสวรรค์ อิทธิฤทธิ์ที่น่าสะพรึงยิ่งกว่าดาบฟันปิศาจเก้าชั้น
แสงหอกกวาดผ่านแนวหน้า ดุจรากไม้พังทลาย สิ่งใดก็ต้านทานไม่ได้
คนจำนวนมากกรีดร้องอย่างเจ็บปวด ผู้ที่พุ่งเข้าโจมตีร่างแท้ของเย่หานพลันหยุดชะงัก แล้วดวงตาทั้งสองไร้วิญญาณ วินาทีถัดมาร่วงลงสู่พื้นทันที
เสียงพุ่งพล่าน!
เลือดแช่มชื่นกลางห้วงอากาศ กลายเป็นฝนโลหิตหยดรินลงเบื้องล่าง
ท่ามกลางเสียงครวญคราง ศีรษะหนึ่งหลังแล้วหนึ่งหลังหลุดพ้นจากลำตัว ตกลงสู่แผ่นดินเบื้องล่าง