ในห้วงเบื้องลึกแห่งขอบฟ้าสวรรค์ ท่านจ้าวกำลังฝ่าฝันสังหารกับประมุขทั้งสองสำนัก
ส่วนบนยอดเขาแห่งนี้ เย่หานกำลังเผชิญหน้าตระเว็นกับผู้อาวุโสสองคนที่เพิ่งหลุดพ้นจากผนึกออกมาสู่โลก
เมื่อได้ยินถ้อยคำโอหังของเย่หาน ทั้งสองมองหน้ากันสักครู่ แล้วพลันหันกลับมาพร้อมกัน จึงเทความสนใจมาที่เย่หาน
"มดปลวกระดับจักรพรรดิหวง!"
บรรพชนเทพเอ่ยขึ้น
บรรพชนศักดิ์สิทธิ์ยิ้มเยาะ สีหน้าปนซับซ้อนเล็กน้อย "ไม่คิดมาก่อนจริง ๆ ว่าเจิ้นเทียนหลงตี้ผู้เคยผนึกทุกสรรพฟ้า เดินข่มเหล่าภพทั้งหลายโดยไร้ผู้ใดเทียมชิด กลับจะล่วงลับเข้าสู่วงฏี และตกต่ำมาถึงขั้นเช่นนี้หลังผ่านไปหมื่นปี"
"รู้ว่าข้าคือเจิ้นเทียนหลงตี้แล้ว ยังไม่หนีไปเสารอ?"
เย่หานมองบรรพชนศักดิ์สิทธิ์อย่างเยือกเย็น
"ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว ยามนี้ไม่ใช่วาระที่เจ้าครองอำนาจเหนือทุกสรรพฟ้าอีกต่อไป เมื่อเจ้าปรากฏกายในแดนดาราแห่งนี้ นั่นย่อมคือโชคชะตาที่พวกเราสมควรได้รับ"
บรรพชนศักดิ์สิทธิ์กล่าวอย่างเยือกเย็น
"ก็แค่จอมจักรพรรดิ!"
เย่หานเอ่ยออกมาเพียงสี่คำอย่างสงบ
แล้วเขาก็จ้องมองคนทั้งสองตรงหน้า "ข้ากล้าให้ผู้คนทั้งโลกรู้ว่าข้าคือเจิ้นเทียนหลงตี้ กล้าก้าวออกจากทวีปเสินอู่ ลงมาเหยียบแดนดาราแห่งนี้ด้วยตนเอง ย่อมไม่มีวันมองพวกเจ้าผู้เฒ่าจอมจักรพรรดิที่เน่าเฟะผุพัง กำลังจะกลบลงหลุมศพเหล่านี้อยู่ในสายตา ทำไมต้องฝืนรนหาที่ตายด้วยเล่า?"
จอมจักรพรรดิ!
ถูกต้องแล้ว คนทั้งสองนี้คือจอมจักรพรรดิแท้จริง ผู้ยืนเหนือยอดสุดของโลกเล็กสามพัน เดินข่มเหล่าภพภายในโดยไร้ผู้ใดเทียมชิด
การบำเพ็ญวิถียุทธ์ คือก้าวหนึ่งก้าวแห่งการขึ้นสู่สวรรค์
ยุคแรกเริ่มคือสี่ขั้นหลังสวรรค์ คือรวมปราณ พลังเทพ ระเบิดปราณ และกายปฐมธาตุ
ต่อมาคือสี่ขั้นก่อนกำเนิด คือร่างธรรม ราชาแดนมาร มนุษย์สวรรค์ และจักรพรรดิหวง