ท้องฟ้าเบื้องหนึ่ง ประมุขสำนักศักดิ์สิทธิ์กำลังคลุ้มคลั่ง
แทบจะบ้าตาย เพราะแม้แต่ในความฝันยังไม่เคยคิดว่าผลลัพธ์เช่นนี้จะบังเกิดขึ้นได้
เมื่อรับรู้ถึงคมเด็ดและเจตจำนงสังหาร เจตจำนงยุทธ์ที่โหดเหี้ยมยิ่งกว่าเดิมบนร่างท่านจ้าว ประมุขสำนักศักดิ์สิทธิ์เปลี่ยนร่างกาย ชั่วขณะกลายเป็นแสงเงาแห่งสวรรค์ปฐพีหนึ่งสาย หายไปราวกฤษณาหายวับ
"กระบันดาบสังหารจอมจักรพรรดิ ท่าที่หนึ่ง!"
ท่านจ้าวปลดปล่อยหมัดนี้ซ้ำอีกครั้ง
ราคะดาบสะเทือนโลก ฉีกขาดสวรรค์ปฐพีกว่าหมื่นลี้
ในความลึกของมิติว่างเปล่าหมื่นลี้นั้น ร่างกายของประมุขสำนักศักดิ์สิทธิ์ถูกผ่าสลายจนแหลกลาญ หลงเหลือเพียงวิญญาณยุทธ์ที่หนีตาย
เหนือสวรรค์ปฐพี พายุมหาศาลหมุนวน พลังเจตจำนงจอมจักรพรรดิไร้ขอบเขตกำลังคลอเคลื่อน
ท่านจ้าวไม่ได้ออกตามล่าต่อ ทั้งเพราะห่วงเย่หานที่อยู่เบื้องล่าง และอีกเหตุผลคือ เขากำลังจะก้าวข้ามขั้นภูมิ
พลังที่เหลือรอดจากยันต์อมตะทั้งหมดทะลักเข้าสู่ร่างกายของเขา กองทับถมอย่างบ้าคลั่งในลมปราณ พลังปราณใหม่เกิดขึ้นไม่หยุดหย่อน ไหลกลิ้งไปตามสี่กรณีร้อยกระดูก
จิตวิญญาณและร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ เปลี่ยนแปลงต่อเนื่องจนครบเวลาหนึ่งจอกชา ก็ถึงจุดสูงสุดและขีดจำกัดที่ไม่เคยมีมาก่อน
ปราณปฐมภูมิของสวรรค์ปฐพีรอบด้านหลายหมื่นลี้ ในชั่วขณะเดียวกันหายวับไปทั้งหมด ถูกท่านจ้าวดูดกลืนจนแห้งเหือด หลอมรวมเข้าสู่ร่างกายจนสิ้น
และในตอนนั้นเอง ลึกในลมปราณของท่านจ้าว พลังทั้งหมดระเบิดออกและมลายหาย แต่ทันทีที่มลาย ก็กำเนิดขึ้นใหม่อีกครั้ง รวมตัวกลับคืนในร่างกาย
นอกร่างจริงของเขา แสงศักดิ์สิทธิ์นับหมื่นสายพร้อมกันปรากฏ นั่นคือกฎแห่งปรมาจารย์ยุทธ์ที่กำลังถือกำเนิด แปรกลายเป็นกฎแห่งจักรพรรดิยุทธ์ทีละสายทีละสาย
ในที่สุด หลังผ่านไปครึ่งชั่วยาม สวรรค์ปฐพีก็กลับสู่ความสงบ
ท่านจ้าวเสด็จจากฟ้าลงสู่พื้น กลับคืนสู่เทือกเขาสวรรค์ทั้งเก้าที่เงียบสงบแล้ว ลงจอดตรงหน้าเย่หาน