ร่างแท้คืออัตตาข้า!
สรรพสิ่งมีชีวิตทั้งสองจะมีผู้รอดชีวิตได้เพียงหนึ่งเดียว
หากผู้ฝ่าภัยสวรรค์พ่ายแพ้ ย่อมถูกแทนที่ เย่หานจะต้องแบกรับภัยพิบัติเช่นนี้ จะถูกแย่งชิงร่างไปหรือ?
เหล่าผู้เข้มแข็งที่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทพสงครามบางคนมีสายตาเฉียบแหลมเป็นเลิศ พวกเขามองเห็นว่า สิ่งมีชีวิตที่เกิดจากสายฟ้าเมื่อเจาะทะลุร่างกายของเย่หานแล้ว ดูเหมือนกำลังใช้วิธีการบางอย่าง
ราวกับว่ามันต้องการกลืนกินวิญญาณบู๊แห่งร่างแท้ของเย่หาน เจตจำนงแห่งร่างแท้ เพื่อแย่งชิงร่างนี้ไปจริง ๆ
แต่เขตแดนแห่งนั้นยุ่งเหยิงวุ่นวายเกินไป ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ผลสุดท้ายดูเหมือนยังไม่ปรากฏชัดนัก
เห็นเพียงแขนของสิ่งมีชีวิตสายฟ้าส่วนออกมา เปี่ยมดั่ยกางแหต่สายฟ้าพันล้อมร่างแท้ของเย่หานเอาไว้
ลมปราณอันน่าสะพรึงบุกรุกเข้ามาไม่หยุดหย่อน เหมือนกำลังค้นหาที่ซ่อนของวิญญาณบู๊ของเย่หาน
ตูม!
ทะเลวิญญาณแตกกระจายเพราะสายฟ้า
ตูม!
ลมปราณของเย่หานถูกสายฟ้าบดขยี้แตกสลายตามมา
ชวด...!
เลือดพุ่งกระเซ็นออกมา เปล่งรัศมีสีทองเจิดจ้า เนื้อร่างของเย่หานแตกร้าว
เหมือนกลายเป็นศพไปเต็มประทับใจ ไม่เหลือแรงต้านทาน กำลังจะถูกผ่าแยกชิ้น
“เย่หานกำลังจะตาย?”
นี่คือความคิดเดียวกันของบรรดานักบู๊ทั้งภายในและภายนอกสมรภูมิที่ได้เห็นภาพตรงหน้านี้
ทุกอย่างมาเร็วเกินคาด ไม่มีใครคาดคิด เดิมทีคิดว่าเย่หานจะสู้กับสิ่งมีชีวิตนี้ต่อจนถึงที่สุด แยกราชันกันอย่างโหดร้าย
แต่ดูเหมือนท้ายที่สุดกลับเป็นการบดขยี้ฝ่ายเดียวจากสิ่งมีชีวิตสายฟ้า
ร่างแท้ของเย่หานทานไม่ไหวแล้ว
ภัยพิบัติร่างแท้คืออัตตานั้น น่าสะพรึงยิ่งกว่าที่ตำนานกล่าวไว้
ชวด!
สายฟ้าอีกสายปรากฏขึ้น กลายเป็นดาบประหาร ฟันลงอย่างหนักหน่วงที่อกของเย่หาน