ทันทีนั้นเอง ร่างหนึ่งก้าวขึ้นสู่แผ่นฟ้า
เป็นชายชราผมขาวเคราขาว แม้แต่คิ้วก็ขาวโพลนทั้งแถบ
"เป็นเจ้า...ผู้สังหารเทพจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งประตูเสินไปสองคน และทำลายทายาทแห่งฉางเซิงของพวกข้า"
ระหว่างคิ้วของชายชราแตกร้าวออกเป็นแนวยาว ลำแสงพุ่งทะยานออกมา เหมือนสามารถมองทะลุเห็นสรรพสิ่งได้
พลังอันน่าสะพรึงพลิกคลื่นม้วนเข้ามาราวกับพายุ กดทับท้องฟ้าทั้งแปดทิศ ปิดกั้นบริเวณรัศมีห้าหมื่นลี้เอาไว้ภายใน
ความฆาตเจือจางไม่ได้ โหดร้ายเดือดพล่าน พร้อมน้ำเสียงที่ดังก้องขึ้นอีกครั้ง "เจ้ามาถึงเสียที!"
คำพูดของชายชราแผ่ออกไป ทำให้ผู้แข็งแกร่งระดับผู้เฒ่าอมตะนิรันดร์นับไม่ถ้วนภายในประตูเสินสั่นสะเทือนไปทั้งกาย
แทบพร้อมกันในทันที พลังอันแข็งแกร่งสากสาราณีต่าง ๆ พุ่งทะยานฝ่าฟ้าขึ้นสู่ห้วงฟากฟ้าทั้งเก้า
ผู้แข็งแกร่งระดับเทพสงครามอย่างน้อยร้อยนาย และแม้แต่ระดับปรมาจารย์ยุทธ์ปรากฏกายในห้วงว่างเบื้องหน้า จ้องตรึงเย่หานและท่านจ้าวไว้มั่น
ท่านจ้าวไม่ใช่สิ่งใด!
แม้จะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งทวีปเสินอู่ มีชื่อเสียงบ้างในแดนดารานี้ แต่พวกเขาไม่สนใจ
สิ่งเดียวที่พวกเขาสนใจคือเย่หาน
หากแท้จริงเป็นบุคคลผู้นั้นในตำนาน วันนี้ย่อมเป็นไปไม่ได้เลยที่จะปล่อยให้เย่หานมีชีวิตออกจากที่แห่งนี้ไป
ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยราคาใดก็ตาม!!!
"ถูกแล้ว ข้ามาแล้ว!"
น้ำเสียงเย่หานเย็นชา "เสียดายที่พวกเจ้าทายาทแห่งฉางเซิงลืมภารกิจของตนเอง สมควรถูกทำลาย"
ห้วงสวรรค์นับหมื่นภพ สรรพชีวิตไร้ที่สิ้นสุด เผ่าพันธุ์นับไม่ถ้วน ดังที่ว่าเรือร้อยลำแข่งกระแส วิญญาณหมื่นพันธุ์ประชันแข้ง ชาวโลกล้วนปรารถนาก้าวขึ้นสู่แผ่นฟ้า แสวงหายอดสุดแห่งความไร้พ่าย แสวงหาความเป็นอมตะและนิรันดร์