"หมัดมังกรไร้พ่าย สองหมัดรวมเป็นหนึ่ง ทลายให้ข้า!"
เย่หานหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เต่งตั้งใจกล้าอง่างยิ่งใหญ่ เสียงกึกก้องกัมปนาทไปทั่วแว่นฟ้าปฐพี
ในชั่วขณะที่ทุกสายตาเหล่านั้นคิดว่าเย่หานกำลังจะถูกหลอมระลอก ถูกทำลายสิ้นซาก ความปั่นป่วนมหึมาก็ปะทุขึ้น
ฝูงชนได้ยินเพียงเสียงมังกรคำรามอันหนักหน่วงกึกก้องกัมปนาทดังก้องฟ้าดิน แสงทองไร้ที่สิ้นสุดพวยพุ่งขึ้น ทะลวงฝ่ากรงเล็บนิ้วทั้งห้า ฝ่าเขตแดนสังหารแห่งภัยพิบัติสวรรค์และภัยพิบัติปฐพี
เกรียงไกร!
เสียงมังกรคำรามประกบกับแสงหมัดสีทองอลังการ หมัดเดียวทะยานขึ้นเหนือฟ้า
นี่คือหมัดวิถีมังกรอันหาค่ามิได้ หมัดที่หลอมรวมวิถีมังกรกับวิถีจักรพรรดิไว้เป็นหนึ่ง หมัดเดียวพังทลายฟ้าดิน ทำลายแม่น้ำภูเขานับหมื่นลี้
ความผันแปรของสวรรค์ปฐพีที่จักรพรรดินีปลุกเร้าด้วยอุ้งมือภัยพิบัติสวรรค์ปฐพีนั้น ขณะนี้กลับถูกเย่หานแย่งชิงบังคับเสียเอง พลังของสวรรค์ปฐพีทั้งมวลไหลบังเกิดบนร่างแท้ของเย่หานทั้งหมด ทำให้เขาปรากฏดุจเทพสงครามผู้ไร้ผู้ใดเทียม
แสงหมัดพังฟ้า ดุจได้รับพลังไร้แผนกของสวรรค์ปฐพีมาบำรุงบำเรอง ยังเป็นการระเบิดสูงสุดของสายเลือดและพลังปราณของเย่หานอีกด้วย
ในหนึ่งชั่วยาม หมัดอันน่าสะพรึงไร้พรรค์นั้นเจาะทะลวงสุญญากาศนับพันเมตรของฟ้าดิน เหวี่ยงปะทะเข้ากับร่างแท้ของจักรพรรดินีอย่างหนักหน่วง
เปรี้ยง...!
เบื้องหน้าสายตาทั้งปวง จักรพรรดินีครางในลำคอ แลบปากพ่นเลือดขึ้นสู่ท้องฟ้า
เลือดย้อมสีฟ้านภา ชะตากรรมอันโหดร้ายเหลือเกิน
ร่างของนางถูกหมัดของเย่หานเหวี่ยงกระเด็นขึ้นสูง พลังปราณแทบแตกสลายยับเยิน วงล้อสายเลือดทั้งสิบสั่นคลอน สั่นสะเทือนจนมีร่องรอยแตกสลาย
"อา..."
เสียงของจักรพรรดินีดังปริดาล "เจ้ากล้าทำลายกรงขังผนึกของอุ้งมือภัยพิบัติสวรรค์ปฐพี!"
อุ้งมือภัยพิบัติสวรรค์ปฐพี วรยุทธ์เหนือเทพ น่าสะพรึงไร้ขอบเขต
