"มนต์หลอมละลายราชันย์มังกร!"
ดวงตาของเย่หานไร้ซึ่งความปรานี ในใจภาวนาคำนั้น
หลังปิดกั้นทุกสายลมปราณภายในม่านฟ้า เขาจึงปลดปล่อยมนต์หลอมละลายราชันย์มังกรออกมา
รอยประทับนับไม่ถ้วนผุดขึ้น ท้องทะเลไร้ขอบเขตและพลังของนครห้ามฟ้าเบื้องบนถูกเย่หานหลอมละลายไปทีละส่วนๆ
ร่างแท้จริงของเขาราวกับเหวลึก ดูดกลืนพลังทั้งปวงได้
เทพแท้แห่งทะเลเหนือสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
พลังของนครห้ามฟ้าที่เขาปล่อยออกมากำลังสูญสลายอย่างรวดเร็ว
"ผนึก!"
เทพแท้แห่งทะเลเหนือขับเสียงฆ่าออกจากปาก
ลมปราณไร้ขอบเขตผุดขึ้นจากร่างแท้จริง รวมกันเป็นฝ่ามือสวรรค์ปฐพี ทุบลงมายังเบื้องล่างอีกครั้ง
เย่หานส่งเสียงฮึดเย็น ๆ เหนือศีรษะของเขาปรากฏประตูมิติแห่งความว่างเปล่า
แสงเทพระยิบระยับพุ่งออกมาจากภายในประตู บำรุงบำเพ็ญร่างแท้จริงอีกครั้ง
เงาร่างมังกรจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นโดยรอบ นั่นคือพลังของชีพจรมังกรสายที่สอง และชีพจรมังกรแห่งราชวงศ์อวี่เหวินที่เขาเพิ่งจับกุมมาได้ไม่นาน
ได้พลังจากสองชีพจรมังกรค้ำจุน เย่หานราวกับจอมพลแห่งหมื่นมังกร มังกรแท้จริงในร่างมนุษย์
พลังของเขาแปรเปลี่ยนแข็งแกร่งขึ้นเพียงใดไม่อาจประเมินได้ ในพริบตาเดียวกลับพลิกเฉียนคุน
พลังฝ่ามือทะลวงฟ้าขึ้นไป เงานครห้ามฟ้าแตกสลาย
เย่หานก้าวขึ้นบนฟ้าทีละก้าว แผ่นหลังมีเงาเลือดสิบแปดวงล้อมรอบ สายเลือดและแก่นธาตุร่างถูกปลุกจนถึงขีดสุด
"ผนึก? วิชาปราบปรามของเผ่าทะเลนั้นน่าเกรงขามก็จริง แต่เบื้องหน้าข้าก็เพียงเท่านี้เอง"
ทันทีที่น้ำเสียงของเย่หานแผ่ออกไปในความว่างเปล่า ภายในร่างของเขาช่องเทพนับไม้ถ้วนสั่นสะเทือน ลมปราณสั่นคลอน ลมปราณอัศจรรย์หนึ่งสายทะลวงออกมา