ถล่มถลำ!
เย่หานเหนี่ยวมือออกไป ไม่มีวิชาสังหารใดสั่นสะเทือนโลก ไม่มีอิทธิฤทธิ์ใดน่าพรึง
มีเพียงฝ่ามือหนึ่งที่ทุบออกไปอย่างเรียบง่าย
แรงฝ่ามือดั่งขุนเขา ผนึกสวรรค์ปฐพี
พลังเลือดไร้ขอบเขตพวยพุ่งดั่งคลื่นบ้าระห่ำ นิ้วทั้งห้าเปล่งแสงทองระยิบระยับ สาดส่องเจิดจ้าเกินกว่าจะมอง
เสียงร้องดังสนั่นน่าพรึงกังวานก้องทั่วผืนแผ่นดินนี้
เสียงระเบิดหนึ่งครา สุญญากาศสั่นสะเทือนฮือฮา เห็นทีจะถูกพลังอันรุนแรงฉีกขาดจนแตกสลาย
กระบี่ปราณหายสิ้น แหลกลาญเป็นผงฝุ่นภายในชั่ววูบ
ก่อนทุกชีวิตจะทันตั้งสติ ฝ่ามือสูงสะท้านฟ้าพาดผ่านแนวหน้า ประทับลงกลางอกขององค์เทพยุทธ์ปฐพีองค์นั้นอย่างกึกก้อง
เปรี้ยง...!
เลือดย้อมแดงสวรรค์ปฐพี เสียงกรีดร้องก้องขึ้นสู่ยอดยอดเขา
เห็นเพียงอกของเทพยุทธ์ปฐพีองค์นั้นแตกร้าว ร่างดั่งว่าวที่พันธนาการไม่ไหว ถูกกระหน่ำกระเด็นขึ้นกลางอากาศ แล้วร่วงหล่นลงสู่เชิงเขา
ฝ่ามือเมื่อครู่ของเย่หาน ช่างสะเทือนฟ้าไหวปฐพี พังทลายทุกสิ่งราวกับเชื้อเพลิงเผากอหญ้า
สวรรค์ปฐพีเงียบสงัดลงทันที
ร่างของคนจำนวนมากสั่นไหวโดยไม่รู้สาเหตุ จ้องมั่นไปยังทิศทางที่เทพสงครามองค์นั้นตกลงไป
เสียงกรีดร้องนั้นหยุดลงเฉียบพลัน มลายหายสิ้นสภาพไร้ร่องรอย
ใต้เชิงเขาดูจะมีระลอกม่านอวกาศปรากฏขึ้น กลืนกินทุกสิ่งโดยตรง ทำให้เทพสงครามเมื่อครู่แม้แต่ศพก็ไม่ได้ทิ้งไว้ หายไปจากอากาศเช่นนั้นเอง
"เทือกเขาสวรรค์ทั้งเก้า ช่างเร้นลับจริง!"
บางคนขนลุกเกรียวไปทั้งตัว
ขณะเดียวกัน สายตาจำนวนนับมากต่างมารวมกันที่เย่หาน ดั่งเห็นสิ่งที่เหนือการเข้าใจ
"ชายคนนี้แท้จริงแล้วเป็นใคร?"
มีคนรวมตัวกันอยู่ด้านหลัง คิ้วขมวดมั่น "ในบรรดาจักรพรรดิยุทธ์แห่งโลก ยังมีอยู่ผู้เลอโฉมไร้เทียม แต่ก็ไม่ถึงกับบาดเจ็บสาหัสเทพสงครามหนึ่งองค์ด้วยหมัดเดียว หรือว่าจะเป็นอัจฉริยะผู้มาจากโลกกลางสักแห่ง?"