การระเบิดของบัลลังก์วิถียุทธ์ส่งแรงสั่นสะเทือนไปทั่วสำนักเทียนฝู
แม้ผู้ฝึกยุทธ์นับไม่ถ้วนที่หลบซ่อนอยู่ไกล ๆ ก็ยังรับรู้ถึงสัมปชัญญะแห่งการทำลายล้างครั้งใหญ่ที่พวกมันพุ่งผ่านมา
ภายในแผ่นฟ้าปฐพี ปราณปฐมภูมิไร้ขอบเขตทั้งหมดพลิกพล่านจนวุ่นวาย กลายเป็นพายุปราณปฐมภูมิอันดุร้ายเหลือประมาณ
พายุหมุนกลืนกิน เงื้อฟ้ามืดครึ้มเป็นแถบยาว แล้วดุจกลายเป็นหอกศึกอันแหลมคมเหนือชั้น ไม่มีใดในสวรรค์เทียบได้ รวบรวมเจตจำนงและพลังทั้งสิ้นของเย่หาน ปลดปล่อยหนึ่งทีฆ่าฟ้าสะเทือนปฐพี
บนห้วงอากาศเบื้องบน แขนของผู้อาวุโสเทียนหวงที่ฟาดออกมานั้นระเบิดแหลกลาญ
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที รับรู้ถึงคลื่นยักษ์อันน่าสะพรึงกลัวที่พุ่งมา รัศมีแหลมคมนั้นกลับสามารถสั่นคลอนทั้งเนื้อกายและวิญญาณยุทธ์ของผู้ใดพร้อมกัน
ผู้อาวุโสเทียนหวงแม้จะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ชั้นเลิศระดับเทพสงครามสวรรค์ ก็ยังรู้สึกเจ็บแปลบในวิญญาณยุทธ์ในพริบตานั้น สัมผัสได้ว่าพลังของเย่หานดูเหมือนจะเอาจริงสั่นคลอนเขาได้จริง อาจทิ้งบาดแผลไว้บนร่างของเขาได้
"น่าเสียดายจริง แม้ไม่ถึงตายก็พังยับสิ้นดี บัลลังก์วิถียุทธ์ระเบิดเช่นนี้ ความเสียหายระดับนี้ไม่มีทางฟื้นคืน!"
"จะไม่ตายได้อย่างไร? หรือเจ้าคิดว่าเย่หานผู้นี้เป็นสิ่งมีชีวิตอมตะไม่สูญ? แต่ก็จริง เจตจำนงของคนผู้นี้แกร่งกล้าเหลือเกิน แกร่งกล้าจนน่าสะพรึง ข้าไม่เคยพบนักยุทธ์ผู้มีเจตจำนงแน่วแน่เช่นนี้ ตัดสินใจเฉียบขาดเช่นนี้ เผชิญภยันตรายโดยไม่แคร์ชีวิต"
"อาจารย์ของมันคือป้าหรูเสิน ผู้เป็นตำนานจริง ๆ และดูเหมือนจะฝ่าฟันถึงขอบเขตเทพสงครามแล้ว หรือจะไม่มีการทิ้งวิธีรักษาชีวิต หรือสิ่งคุ้มกายอย่างใดไว้ให้คนผู้นี้เลยหรือ?"