ซิ่ส...!
นิ้วกลางมือซ้ายของเย่หาน แหวนมิติหนึ่งวงถูกรีดจากนิ้วออกมาราวกับนั่น
ชายหนุ่มส่งพลังปราณและเจตจำนงยุทธ์พุ่งกระแทกเข้าไปภายในแหวนมิติโดยตรง ลบรอยสักยันที่เป็นของเย่หานออกอย่างฝืนใจ จากนั้นจึงเริ่มค้นหาทุกสิ่งภายในแหวน
"เอ๊ะ?"
ชั่วขณะนั้นเอง คิ้วของผู้นั้นก็ขมวดแน่น
ภายในแหวนมีเพียงของจุกจิกเล็กน้อยเท่านั้น ไม่มีของวิเศษอื่นใด
แม้แต่ยาเม็ดระดับสวรรค์ก็ไร้แม้เม็ดเดียว จะพูดถึงของล้ำค่าอื่นหรือแก่นสารของสายเลือดสิบวงเลยหรือไม่
"ยากจนกระจุ๋มกระจิ๋ม" เห็นทีมีแต่สี่ตัวอักษรนี้เท่านั้นที่จะบรรยายได้
สายตาของเขากวาดมองมา "สายเลือดสิบวง เจ้าซ่อนมันไว้ที่ไหน? พูดมา!"
"คนโง่!"
เย่หานพูดเพียงสองคำ แล้วหัวเราะเยาะ "ด้วยสภาพแบบนี้ของเจ้า ยังคิดจะได้สายเลือดสิบวงอีกเรอะ? ข้าเห็นว่าการที่เจ้าโค้งคำนับสหพันธ์จักรพรรดิน่ะเป็นเรื่องปด ที่แท้เจ้าตั้งใจจะกลืนสายเลือดสิบวงเสียเองต่างหาก"
ตูม!
พลังนิ้วดุดันเส้นหนึ่งพุ่งเข้าสังหารมาในทันที
พลังนิ้วนั้นกว้างใหญ่ แฝงฤทธิ์ที่กลืนกลายทุกสรรพสิ่ง พุ่งเข้าสู่ช่องอกของเย่หานภายในพริบตา
ขณะที่ลมปราณถูกผนึกสกัดไว้ เย่หานดูเหมือนจะไม่มีแรงต้านทาน ถูกตีจนปลดปล่อยเลือดพุ่งกลับออกมาหนึ่งคำ
"ส่งมา!"
ชายหนุ่มจ้องด้วยดวงตาแห่งความโกรธ
"ไสหัวไป!"
เย่หานยังคงท่าทีเดิม
ภายนอกโถงใหญ่
ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์วังนับหนึ่งนับสิบ ต่างมองหน้ากันอย่างไม่รู้จะทำสิ่งใด
พวกเขาลอบมารวมตัวกันที่นี่ก็เพียงเพื่อฟังเสียงข้างใน ได้ยินเพียงเสียงสั่นสะเทือนดังต่อเนื่องออกมา นั่นคือการปราบปรามและกระแทกโจมตีแบบฝ่ายเดียว
หลังผ่านไปเกือบเค่อ เสาและประตูโถงใหญ่ก็เปิดออก