ทวนมังกรจักรพรรดิเคลื่อนไหวตามใจ ในห้วงมิติสลับไปมา
ทุกครั้งที่ทวนผ่านไป ต้องมีเทพสงครามแห่งตระกูลจักรพรรดิจีร่วงสิ้นชีพ
แม้แต่ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ยุทธ์ ก็ยังไม่อาจต้านทานเย่หานในยามนี้ได้เลย
เขาประหนึ่งแยกใจเป็นสอง ส่วนหนึ่งบังคับทวนมังกรจักรพรรดิลงมือ อีกส่วนก็ชักนำพลังธนูฉางเซิงยิงสังหารไม่หยุดยั้ง
บนฟากฟ้า ร่างเงานับไม่ถ้วนทะยานสู่สวรรค์ ผู้สูงศักดิ์แห่งตระกูลจักรพรรดิจีไม่น้อยล้วนเปี่ยมด้วยความแค้นและอาฆาตไม่สิ้นสุด อยากหนีไปให้พ้น แล้วหวนกลับมาล้างแค้นเย่หาน
ทว่า ภายใต้สายตาของเย่หาน จะมีทางปล่อยให้พวกเขาหนีไปได้อย่างไร?
ร่างแล้วร่างเล่าหล่นร่วงลงมา เมื่อถึงพื้นดินล้วนกลายเป็นซากศพ
เสียงกรีดร้องระงมไปทั่ว บ้างร้องขอชีวิต บ้างคำรามลั่น บ้างสาปแช่ง
“หานเอ๋อร์ ปล่อยไปเถิด…”
จีหรูเสวี่ยเอ่ยขึ้นในที่สุด
ไม่ว่าอย่างไร นางกำเนิดจากตระกูลจักรพรรดิจี สุดท้ายก็มิอาจทนเห็นตระกูลนี้ถูกทำลายจนสิ้น
อย่างน้อยจีคงเต้าและจีหรูเฟิงก็ตายแล้ว แม้แต่จีเซิงบรรพชนของตระกูลจักรพรรดิจีก็ตายไปแล้ว ถือว่าความแค้นสะสางหมดแล้ว
“ไม่อาจเลิกราง่ายดายเช่นนี้!”
เสียงเย่หานลอยมา “แต่มารดาวางใจ ข้าจะไม่ทำให้มารดาลำบากใจเกินไป”
โลหิตนองชุ่มทั่วราชวัง
ครึ่งชั่วยามผ่านไป ทั้งตระกูลจักรพรรดิจี ยอดฝีมือทั้งหมดที่อยู่เหนือจักรพรรดิยุทธ์ล้วนดับสูญ
ยอดฝีมือในราชสำนักมากมายที่ประจำอยู่ในราชวัง พวกขันทีเฒ่า นับตัวได้เท่าไรก็กลายเป็นเถ้าถ่านทั้งหมด
ในอดีตไม่นาน หนึ่งในสามตระกูลจักรพรรดิแห่งแดนดารา คืออำนาจที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด
ณ ยามนี้ ทั้งตระกูลจักรพรรดิจีไม่ต่างอะไรกับถูกกวาดล้างจนสิ้น
ทว่ายังเลวร้ายยิ่งกว่าการถูกกวาดล้าง
ผู้สูงศักดิ์ทั้งหมดล้วนร่วงหล่น ผู้แข็งแกร่งที่เฝ้าคุกแดนตายล้วนร่วงหล่น เหลือเพียงพวกชั้นล่างที่ไร้ความสามารถ