แสงหอกปะทุขึ้น สง่าราศีประดุจสายรุ้ง ไม่มีใครเผชิญได้!
ระยะห่างหลายพันเมตร ในพริบตาเดียวเย่หานก็ฝ่าผ่านมาแล้ว
เมื่อสายตาของเหล่าผู้คนกวาดตามไป ได้แต่เห็นหมัดเดือดหนึ่งประชิดของเย่หานกระแทกลงกลางอกของจักรพรรดินีอย่างจ้าเข้ม
มิใช่ว่านางจะเชื่อมั่นในเกราะเทพสี่ภาคีบนกายถึงกับประมาท แต่เพราะความเร็วของเย่หานช่างรวดเร็วเกินเก็บ นางหลบไม่ทัน
เปรี้ยง!
หนึ่งประชิดเดือดไร้เทียมถูกฟันออกไป พลังมหึมาโหดเถื่อนพุ่งทะลวงผ่านหอกศึก กระหน่ำเข้าเบื้องหน้าของจักรพรรดินี
นั่นคือพลังของการรวมแปดท่องเข้าด้วยกันจากเก้าชั้นฟันผนึกมาร ประกอบด้วยแก่นแท้อมตะราชันมังกรและแก่นสายเลือดของเย่หาน เป็นประการใดจึงจะไม่โหดเดือด ไม่ไร้เทียม?
แสงหอกสั่นสะเทือน ได้ยินแต่เสียงระเบิดแห่งฟากฟ้า วินาทีถัดมาจักรพรรดินีก็ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ร่างถูกกระหน่ำกระเด็นออกไป
ห้วงสุญญากาศเริ่มชุ่มโลหิต
เกราะเทพสี่ภาคีนั้นป้องกันไร้เทียมจริง มิอาจลบล้างได้ ทว่าชั่วขณะนี้ใบหน้าของจักรพรรดินีซีดเผือดยิ่งกว่ากระดาษ พลังเลือดปั่นป่วน ไอเสียดาลเป็นเวียนไม่หยุด
ดาบเลือดหงส์ในมือนางกำลังแลกเปลี่ยนเปลวเพลิงกับแสงศักดิ์สิทธิ์ เหมือนมีสำนึกจะพิทักษ์กายด้วยตนเอง ยามใบดาบสั่นสะเทือน แสงกระบี่นับไม่ถ้วนแผ่ขยายออกไป ราวกับหลอมรวมขึ้นเป็นม่านกระบี่แห่งฟากฟ้า เพื่อกักขังเย่หานไว้ให้ตาย
เย่หานเบ้ปากหัวเราะเยาะ เคลื่อนไหวสังหารไปทั่วหยกแผ่นดิน หอกมังกรจักรพรรดิหมุนพลิก กวนล้างนภา แสงหอกไร้จุดสิ้นสุดพลิกคว่ำทุกสรรพสิ่ง
กระบี่ปราณนับไม่ถ้วนถูกทุบแตกกระจัดกระจาย ขณะที่ร่างของจักรพรรดินียังสั่นสะท้านมิอาจตั้งหลักได้ หอกศึกก็ประชิดเข้ามาอีกครา