“จะสังหารประมุขทั้งสิบวังซะทุกคน?”
เซียวชิงมองเย่หานอย่างกล่าวไม่ได้ว่าอะไร “เจ้า……นิสัยของเจ้านี่ ช่างเข้มกร้าวยิ่งกว่าศิษย์พี่ที่สามของเจ้าเสียอีก”
“ไม่ใช่ข้าเข้มกร้าว แต่คนใจดีย่อมถูกคนอื่นกลั่นแกล้ง!”
เย่หานเหลือบมองเซียวชิงหนึ่งครั้ง “การถูกรังแก เป็นเพราะไม่แข็งแกร่งพอ มีผู้ต้องการจะขย้อนข้าให้ตายตั้งแต่ยังอยู่ในเปล ขวางหนทางที่ข้าจะกลายเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ ย่อมต้องพลาดฝันแน่ ครั้งนี้เมื่อกลับไป ใครขวางก็สังหาร ไม่ว่าจะเทพหรือมาร”
พลังสังหารอันน่าสะพรึงพุ่งออกมาจากร่างของเย่หานเป็นระลอก
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเขาได้บำเพ็ญเคล็ดสังหารลับนี้ พลังสังหารย่อมส่งผลกระทบต่อผู้อื่นรุนแรงยิ่งขึ้น ทำให้ร่างเซียวชิงสะท้านขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
แม้นางจะเป็นจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสอง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเย่หานในตอนนี้ กลับรู้สึกถึงความหวาดกลัวประหลาด ความรู้สึกอันตรายที่มาไม่รู้ต้นเสียง
“เฮอ?”
เพียงชั่วขณะ เย่หานเบิกตาแคบลง ไม่เอ่ยวาจาต่อ
“เกิดอะไรขึ้น?”
เซียวชิงเกิดสงสัยขึ้นทันที
เย่หานมิได้พูด หากจ้องมองแผ่นดินเบื้องหน้าอยู่นิ่ง
สายตาของเขากวาดไปยังเบื้องหน้า แล้วค่อย ๆ ไกลออกไป ในที่สุดก็ตรึงอยู่ที่สุญญากาศเหนือเขาราชา
“แผนสวรรค์ตาข่ายปฐพี!”
เย่หานหรี่ตาลง เอ่ยออกมาสี่คำอย่างเยือกเย็น
“หมายความว่าอะไร?”
เซียวชิงมองเย่หานด้วยความตื่นตระหนกสับสน นางสัมผัสได้ว่าพลังสังหารสุดขีดกำลังแผดเผาพุ่งออกมาจากภายในร่างเย่หาน
ตูม!
วินาทีนั้นเอง เย่หานกระแทกเท้าลงพื้น ร่างกลายเป็นแสงสายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า
ช่วงที่ทะยานทะลุอากาศ เย่หานสะบัดมือและนิ้ว ฉัพธรงมังกรปรากฏขึ้นในมือ มนุษย์หนึ่งกับฉัพหนึ่ง ประดุจเทพสงครามองค์หนึ่งเหาะเหนือเมฆา