เซิ่งเวิ่นอินชะงัก ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
เธอจ้องมองเพดานด้วยสีหน้าหนักอึ้ง "ทำไมถึงไม่ไปต่อล่ะ?"
เสียงของเฝิงเสี่ยวเสี่ยวดังมาจากอีกฝั่ง "ฉันจะฟ้องฉินอั้นกับบริษัท แล้วต้องยุ่งอีกหลายเรื่อง งานแสดงทั้งหมดคงต้องหยุดชั่วคราว"
เฝิงเสี่ยวเสี่ยวพูดง่าย ๆ แต่ไม่ว่าจะเป็นการปะทะกับฉินอั้นกระแสพุ่ง หรือกับบริษัทจัดการที่ถือสัญญาอยู่ นักแสดงหญิงระดับสามอย่างเธอก็ไม่ต่างอะไรกับเอากระดาษไปฟาดหิน
ความเงียบปกคลุมห้องไปนาน
"เอาล่ะ นอนเถอะ" ตู้หลานไม่อยากให้บรรยากาศหดหู่ จึงเอ่ยปาก
แต่เซิ่งเวิ่นอินกลับพูดขึ้นในตอนนั้น "กลับไปแล้ว ส่งที่อยู่อีเมลมาให้ฉันที"
ตู้หลานกับเฝิงเสี่ยวเสี่ยวหันขวับมามองเธอ
"หืม?" เฝิงเสี่ยวเสี่ยวถาม
เซิ่งเวิ่นอินหลับตาลงแล้ว "มีของจะส่งให้ ถึงเวลาก็รู้เอง"
——
เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากบอกลาเจ้าของบ้านสามีภรรยาแล้ว ทุกคนก็ถ่ายทำงวดที่สองเสร็จสิ้นและเดินทางกลับ
ทีมงานรายการคืนของส่วนตัวให้ เซิ่งเวิ่นอินยืนอยู่หน้าประตูวิลล่า กำลังเปิดมือถือเครื่องของตัวเอง ก็เห็นคนอื่น ๆ ข้าง ๆ เริ่มโทรศัพท์กันไม่หยุดแล้ว
พวกเขาดูยุ่งมาก งานก็เยอะ เพื่อนก็มาก ครอบครัวก็ใหญ่ หายไปแค่วันสองวัน คนทั้งโลกก็จะตามหาพวกเขา
เซิ่งเวิ่นอินเปิดมือถือตัวเอง แล้วก็เห็นว่าไม่มีสายที่ไม่ได้รับเลยแม้แต่สายเดียว ดูวีแชทต่อ เพื่อนในวีแชทเธอก็มีไม่เยอะอยู่แล้ว นอกจากมีแอคเคาท์หนึ่งส่งบทความสุขภาพมาให้ ก็ไม่มีข้อความใหม่เลยสักข้อความ