"พี่รู้มั้ยว่าพี่พูดอะไรอยู่?" เสิ่นเมิ่งปิดประตูแล้วเดินไปคว้าแท็บเล็ตมา
"เฮ้ ฉันยังดูไม่จบเลย" เซิ่งซิงเยว่บ่นไปสองประโยค พอเห็นสีหน้าไม่พอใจของน้องชายก็พูดต่อ "ฉันเรียกว่ารู้เขารู้เรา ฉันต้องรู้ก่อนว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครมาจากไหน"
"ประเด็นไม่ได้อยู่ที่เธอ" เสิ่นเมิ่งพูดเสียงเรียบ "เป็นปัญหาของคุณลุงฉีต่างหาก"
เซิ่งซิงเยว่สำรวจน้องชายแท้ๆ ของตัวเอง แล้วก็ส่งเสียงหึ "นายดูจะปกป้องผู้หญิงคนนี้มากไปหน่อยนะ"
เสิ่นเมิ่งขมวดคิ้ว "พี่พูดจาไม่เข้าหูเลย อาจารย์เฉิงความสามารถระดับมืออาชีพสูงมาก"
เซิ่งซิงเยว่ทำปากย่น "พรุ่งนี้ฉันจะไปกองถ่ายกับนาย ฉันจะไปเจอเธอต่อหน้า"
เสิ่นเมิ่งพูด "กองถ่ายเราไม่อนุญาตให้คนนอกเข้า"
"ฉันมีวิธีของฉัน" เซิ่งซิงเยว่พูดพลางโน้มตัวเข้าไปใกล้ แล้วหรี่ตามองหน้าน้องชาย "เซิ่งเวิ่นอินคนนี้ นายไม่ได้ชอบเธอหรอกใช่ไหม?"
"เป็นไปไม่ได้!" แก้มเสิ่นเมิ่งแดงวาบ รีบพูด "ฉันแค่ชื่นชมความสามารถทางวิชาชีพของเธอ เป็นเด็กใหม่เหมือนกัน แต่ฝีมือการแสดงของเธอทิ้งฉันไว้ห่างๆ หลายตลอด ตอนนี้ฉันเล่นบทคู่กับเธอ ยังตื่นเต้นกว่าเล่นกับปรมาจารย์หลายท่านอีก"
เซิ่งซิงเยว่หัวเราะเยาะ เห็นได้ชัดว่าไม่ใส่ใจ แล้วพูด "พรุ่งนี้ค่อยว่ากันตอนเจอเธอ"
วันรุ่งขึ้น เซิ่งเวิ่นอินมาถึงกองถ่าย ก็รู้สึกได้ทันทีว่าบรรยากาศไม่ค่อยปกติ
ผู้กำกับโจวเห็นเธอก็รีบเรียก "เวิ่นอิน มาก่อนสิ"