จัดทีมเสร็จแล้ว แบ่งสถานที่ท่องเที่ยวสิบแห่งเท่าๆ กันแล้ว ทั้งสามทีมก็ต้องแยกย้ายกันไป
ระหว่างที่เซิ่งเวิ่นอินลากกระเป๋าเดินออกไป ก็เห็นฉีซื่อเดินมาทางด้านหลังเฉียงๆ ของเธอ ท่าทางเหมือนไม่สนใจโลก
เซิ่งเวิ่นอินยิ่งดูยิ่งไม่สบายตา พอออกมาถึงนอกสนามบิน ตู้หลานก็วิ่งตามมาทัน
เซิ่งเวิ่นอินไม่สนใจตู้หลาน
ตู้หลานก็เข้าไปประชิด ใช้ไหล่ชนเซิ่งเวิ่นอินเบาๆ
ตู้หลานยิ้ม: "พวกเราสองทีมไปด้วยกันไหม?"
เซิ่งเวิ่นอินมองตู้หลานแวบหนึ่ง แม้จะพูดตามความหมายแล้ว เธอกับฉีซื่อเป็นทีมเดี่ยวกัน แต่ถ้าไปกับตู้หลานและฉือเหยียนด้วย ก็เท่ากับว่าทุกคนอยู่ด้วยกัน และยังได้สลัดเยี่ยเฉิงเฟิงกับซ่งซู่สองคนที่น่าหงุดหงิดออกไปได้ด้วย
เซิ่งเวิ่นอินรู้สึกสบายใจขึ้นมาเล็กน้อย
ตู้หลานหันไปถามฉีซื่อ: "อาจารย์ฉีไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ?"
ฉีซื่อมองเธออย่างเงียบๆ
ฉือเหยียนพูดอย่างอารมณ์ดี: "ไม่พูดก็แปลว่าเห็นด้วย งั้นก็ไปด้วยกันเถอะ เวิ่นอิน ตอนนี้เราหาที่พักก่อนไหม?"
สายตาฉีซื่อเย็นเฉียบชำเลืองไปที่ท้ายทอยที่ไม่ค่อยฉลาดของฉือเหยียน แล้วหยิบหน้ากากออกมาจากกระเป๋าอย่างเฉยเมย สวมใส่ แล้วก็ไม่พูดอะไรอีก
ระหว่างที่แขกแยกย้ายกันไป ทีมงานรายการก็เริ่มประชุมย่อย: "ไลฟ์สดได้แยกเป็นสามห้องแล้ว แต่เพราะทีมเซิ่งเวิ่นอินกับทีมตู้หลานไปด้วยกัน สองห้องนี้เลยซ้อนทับกัน แต่ว่า ผู้กำกับ พวกเราไม่ได้จะปั้นโมเมนต์หวานๆ ระหว่างซ่งซู่กับอาจารย์ฉีอิ่งตี้หรือคะ?"
ผู้กำกับขมวดคิ้วพูด: "งวดหน้าเถอะ"
พนักงานชะงัก: "งวดหน้า?"
ผู้กำกับพูด: "ยังไงซ่งซู่ก็เป็นสมาชิกประจำใหม่ งวดหน้าก็จะมา เมื่อกี้เธอไม่ได้เห็นหรือไง ว่าอาจารย์ฉีอิ่งตี้โกรธแล้ว พวกเราไม่ได้บอกเขาล่วงหน้าว่าซ่งซู่จะมา เขาคงรู้แล้วว่าพวกเราจะทำอะไร ในสถานการณ์แบบนี้บังคับเขาอีกไม่ได้ เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่"