หวงเหลียนกุ้ยก็เห็นลู่เถี่ยเซิงเหมือนกัน
เขาถลึงตามองอีกฝ่ายอย่างดุดัน แล้วด่าออกมาคำหนึ่งว่า
“ไอ้บ้านนอก!”
จากนั้นก็ขี่จักรยานผ่านเขาไป
ลู่เถี่ยเซิงเอื้อมมือไปขุดก้อนดินก้อนหนึ่งจากกำแพงลานบ้านแม่ม่ายหลี่ที่อยู่ข้าง ๆ
เล็งไปที่ท้ายทอยของหวงเหลียนกุ้ย
พอเกิดความคิดอยากโจมตี จุดยึดสีแดงก็ปรากฏขึ้นตรงท้ายทอยของหวงเหลียนกุ้ยทันที
ลู่เถี่ยเซิงเหวี่ยงแขนเต็มแรง
ก้อนดินลอยเป็นเส้นโค้ง
“ปัง!”
โดนเป้าพอดี
ก้อนดินหนักกว่าครึ่งกิโล บวกกับแรงเหวี่ยงและแรงโน้มถ่วง กระแทกหัวหวงเหลียนกุ้ยจนดังหึ่ง ๆ ตาพร่าเสียการทรงตัว แล้วพุ่งตกลงไปในคูข้างทางทันที
หมวกหนังนากปลิวไปไกลด้วย
ก้อนดินที่แข็งโป๊กเพราะถูกแช่แข็งหนักราวกับก้อนหิน ฟาดเขาจนมึนงงไปหมด
ยังดีที่มีหมวกหนังใบนี้ ไม่อย่างนั้นหัวคงแตกไปแล้ว
เขานั่งพักอยู่ในคูตั้งนานกว่าจะลุกขึ้นมาได้
มองไปรอบ ๆ ก็ไม่เห็นใครสักคน
ก้อนดินตกลงไปในหลุมแล้วจมหายใต้หิมะ
เขางุนงงจนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น
“ผีหลอกหรือไง?”
เขารีบพยุงจักรยานขึ้น แล้วปั่นหนีไปอย่างรวดเร็ว
ตรงไปบ้านเฮ่าเจ้าขาเป๋ในกองพลที่สอง
เขามาหมู่บ้านเขาซานไม่ใช่เพราะเรื่องอื่น แต่เพราะผู้หญิง
เพราะเขาหมายตาสาวสวยคนหนึ่งไว้ นั่นคือเฮ่าส่วง ทหารบ้านหญิง
ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นเฮ่าส่วงตอนเข้าไปที่สหกรณ์ประชาคม และถูกความงามของเธอดึงดูดเข้า
จึงคิดจะจีบเฮ่าส่วง
แต่หวงเหวินมาเห็นเข้า แล้วด่าเขายกใหญ่
ไม่ใช่เพราะหวงเหวินมีคุณธรรมอะไรนักหนา แต่เพราะหวงเหลียนกุ้ยมีเมียแล้ว แถมเมียยังเป็นลูกสาวเจ้าหน้าที่ในเมือง สมองได้รับบาดเจ็บจากการเจอคนร้ายจนสติปัญญาบกพร่องไปบ้าง ถึงได้ยอมแต่งเข้าตระกูลหวง
หวงเหวินนั่งตำแหน่งหัวหน้าสหกรณ์ประชาคมได้มั่นคง ก็เพราะอาศัยอิทธิพลของพ่อตา