การยิงปืนใหญ่เป็นเรื่องที่จริงจังมาก
จะปล่อยกระสุน 2,000 นัดทิ้งไปเพียงเพราะเจ้าชายผู้เกเรอยากได้ยินเสียงดัง ๆ ได้อย่างไรกัน?
"ฝ่าบาท นี่คือสงคราม ไม่ใช่เกมเด็กเล่น"
พันตรีไมเออร์รีบเข้ามาขัดขวางการกระทำอันสุรุ่ยสุร่ายนี้ กระสุน 2,000 นัดเพียงพอที่จะให้ปืนใหญ่ของฝ่ายป้องกันยิงตอบโต้ครั้งใหญ่ได้
กำลังสนับสนุนขนาดนี้ควรเก็บไว้ใช้ในยามจำเป็น
เมืองท่าน้ำเขียวเดิมมีปืนใหญ่ป้องกันภาคสนาม 86 กระบอก ปืนใหญ่ป้องกันชายฝั่ง 39 กระบอก หากนับเฉพาะปืนใหญ่ของกองทัพบก จะมีปืนใหญ่สนาม 77 มม. 32 กระบอก ปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์ 150 มม. 8 กระบอก ปืนใหญ่เบาขนาด 10 ซม. 12 กระบอก และปืนกลไวไฟขนาดเล็ก (37/53/60 มม.) อีก 34 กระบอก
เฉินโม่เพิ่มเติมปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์ 150 มม. อีก 4 กระบอก ปืนใหญ่สนาม 77 มม. อีก 6 กระบอก และปืนครกอีก 36 กระบอก
ที่สำคัญที่สุดคือปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์หนัก 150 มม. จำนวน 12 กระบอก ซึ่งเป็นกำลังยิงที่เคลื่อนที่ได้คล่องตัว
กระสุน 1,000 นัดเพียงพอที่จะตีโต้การบุกโจมตีอย่างหนักของญี่ปุ่นในยามวิกฤตและพลิกสถานการณ์ได้
ไม่ใช่เพื่อให้เฉินโม่ได้ยินเสียงดัง ๆ
การทิ้งกระสุนปืนใหญ่ไปอย่างง่ายดายเช่นนี้
ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตาย?
"ฝ่าบาท ขอพูดตรง ๆ ฝ่าบาทไม่เข้าใจการรบเชิงรุกและรับ กระสุน 2,000 นัดสำคัญอย่างยิ่ง ขอให้ฝ่าบาทยกเลิกคำสั่ง"
พันตรีเพาล์อยู่กับเฉินโม่มานาน จึงเข้าใจนิสัยของเจ้าชายดี
เขาดูเหมือนคนเกเร แต่แท้จริงแล้วเป็นห่วงสถานการณ์การรบมาก
"พันตรีไมเออร์ นายอย่าเพิ่งร้อนใจ ฟังเหตุผลของฝ่าบาทก่อน"