พลโทคามิโอะ มิตสึโอมิ ตั้งใจจริง ๆ ที่จะทำศึกครั้งนี้ให้ชนะ
แต่ก็จนใจ เพราะหน่วยลาดตระเวนของเขาตรวจสอบสภาพแวดล้อมโดยรอบแล้ว ทุก ๆ หลายร้อยเมตรจะมีป้อมปืนที่จริงบ้างปลอมบ้างปะปนกันไป
บางป้อมก็ของจริง บางป้อมก็ของปลอม ของจริงของปลอมปนกันจนแยกไม่ออก
ป้อมจริงเอาไว้ตั้งปืนกลแม็กซิม ส่วนป้อมปลอมข้างล่างฝังทุ่นระเบิดเอาไว้
ทหารช่างของเขาเปิดเส้นทางไปก็ได้ชนทุ่นระเบิดไปแล้วอย่างน้อยยี่สิบลูก แต่ละลูกที่เก็บกู้ต้องใช้เวลามหาศาล ส่วนวิศวกรทหารของเยอรมันก็ใช้เวลาตรงนั้นเที่ยวก่อป้อมปืนใหม่ที่อื่นเพิ่ม
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ว่าการหนุ่มเจ้าเล่ห์คนนั้น ยังกวาดต้อนผู้คนหลายหมื่นโดยรอบเจียวตงมารวมไว้ที่เมืองท่าน้ำเขียวล่วงหน้า
ใช้ข้าวสารแจกฟรีเป็นเหยื่อล่อรวมแรงงานจำนวนมหาศาล
หรืออาจจะตั้งแต่แรกแล้ว ชาวเยอรมันก็แสดงท่าทีตั้งใจป้องกันตายตัว ไม่มีความคิดจะส่งมอบเมืองท่าน้ำเขียวเลย
กระทรวงการต่างประเทศโง่เขลาจริง ๆ กลับคิดว่าทองคำสิบตันจะซื้อทั้งเมืองท่าน้ำเขียวได้
ทองคำสิบตันนั้น กลายเป็นเงินทุนสนับสนุนที่ทรงพลังที่สุดในการจัดซื้อเสบียงของกองทัพเยอรมัน
ปล่อยให้เยอรมันใช้เงินของญี่ปุ่น สร้างป้อมปืนหนาแน่นระเนระนาด มาทำให้ทหารบกแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นต้องบาดเจ็บล้มตาย
กงสุลอากิยามะโง่เขลาจริง ๆ
เฮ้อ!
พลโทคามิโอะเดาถูกแค่ส่วนเดียว เฉินโม่ไม่ได้ใช้ทองคำของญี่ปุ่นไปซื้อเสบียง
ทั้งหมดเพราะมีพลังเปิดสวรรค์น่ะสิ
หากสงครามยืดเยื้อ ตัวเลขผู้บาดเจ็บล้มตายห้าพัน ใครจะปิดบังไว้ได้? วันหนึ่งก็พอ หนึ่งสัปดาห์ก็ยังพอ แต่ถ้าปืนใหญ่หนักขนขึ้นมาไม่ได้ ป้อมปืนยึดไม่ได้ สงครามลากไปถึงตุลาคม พฤศจิกายน ห้าพันกลายเป็นแปดพัน แปดพันกลายเป็นหนึ่งหมื่น