เมื่อญี่ปุ่นหยุดโจมตี พวกเขาก็ถอยร่นเหมือนน้ำทะเลหนีลง
พร้อมกับเคลื่อนย้ายศพผู้เสียชีวิตจากการสู้รบออกไปอย่างต่อเนื่อง
ฝ่ายป้องกันเองก็ได้โอกาสหายใจ
ได้ตรวจสอบความเสียหายของแนวป้องกัน และดึงลวดหนาม ทุ่นระเบิดออกมาใหม่ ซ่อมแซมสนามเพลาะเชื่อมต่อและป้อมปืน
ในห้องปฏิบัติการของทำเนียบผู้ว่าการ
เฉินโม่นั่งฟังพันตรีเพาล์รายงานสถิติความสูญเสีย
ทหารเยอรมันเสียชีวิต ยี่สิบสามนาย
ตัวเลขนี้เขามองสองรอบ
ไม่ใช่สองร้อยสามสิบ แต่เป็นทหารเยอรมันยี่สิบสามนาย ที่จะอยู่ที่ในโครงสร้างคอนกรีตของเขตป้อมปราการภูเขาเหลาตลอดไป
ตอนที่ญี่ปุ่นบุกขึ้นมาถึงป้อมปราการรอบนอกเขาฝูซาน พวกเขาถูกคลื่นมนุษย์โจมตีพลาดเป้า และเสียชีวิตในป้อม
กองทัพบริวารเสียชีวิตกว่าหนึ่งร้อยนาย
เหล่านี้คือชายฉกรรจ์ที่เกณฑ์มาจากมังกร ประจำการอยู่ที่รังปืนกลรอบนอกเป็นหลัก ไอ้ญี่ปุ่นใช้กระสุนถล่มฐานที่มั่นอย่างหนาแน่น หลายคนถูกฝังทั้งเป็นในหลุมที่พังทลายขณะอยู่ที่ตำแหน่งยิง
"กองทัพบริวารเป็นเสาหลักสำคัญของเรา ทหารที่เสียชีวิตเหล่านี้ จ่ายค่าชดเชยให้สามเท่าทั้งหมด"
"สถานการณ์ทหารบาดเจ็บเป็นอย่างไร?"
หัวหน้าแพทย์ใหญ่ของเมืองท่าน้ำเขียวคือ รูดอล์ฟ ฮาสส์ ก็มียศพันตรี แต่ไม่ใช่พันตรีในกองทัพ
ทหารเยอรมันบาดเจ็บไม่ถึงหนึ่งร้อยนาย ทหารบริวารบาดเจ็บกว่าสามร้อยคน
"กราบทูลฝ่าบาท ทหารบาดเจ็บทั้งหมดถูกจัดจัดเตรียมอย่างดี ทหารบริวารจากมังกรก็ได้รับการรักษาพยาบาลเท่าเทียมตามพระบัญชา"